Is dat ook vaak niet de praktijk in ons eigen leven. We voelen ons vaak niet geroepen en denken vaak alleen aan onze beperkingen. Roepen we niet te vaak, och niets voor mij of daar ben ik te onzeker voor, ik heb niet zo veel Bijbelkennis of ik kan niet zo mooi bidden. Laat je niet leiden door het zicht op je eigen gebreken richt je op God en volg zijn weg.

Toen Mozes met het volk Israël bij de rode zee stond konden ze niet verder. Toen ze achter zich keken zagen ze dat het leger van de farao steeds dichterbij kwam. De Israëlieten dachten dat ze in val zaten. Aan de ene kant de rode zee aan de andere kan de farao. Dan vraagt God aan Mozes om zijn staf uit te strekken over de rode zee. Wat er toen gebeurde kon geen mens bedenken. De zee scheurde als het ware uiteen en er ontstond een pad door het water naar de overkant. Op die manier kon het volk Israël droogvoets aan de overkant komen en werden ze gered uit handen van de farao.

Wat kunnen we hiervan leren? In actie komen, op geloofsniveau noemen we ook wel eens een stap in het geloof. Net als Mozes de keuze had om wel of niet zijn staf uit te strekken over de rode zee. Zo hebben wij ook de keuze om gehoor te geven aan zijn stem. Misschien wacht jij ongemerkt wel om jouw brandende braamstruik een duidelijk signaal of teken van God als startsein. Veel vaker heb jij ongemerkt dat signaal allang gehad, maar deed je het af als niets voor mij. Houd je focus op Jezus en zet die stap in vertrouwen en in geloof. Je zult juist dan zien dat Hij met je mee gaat en er grootse dingen gaan gebeuren. Mozes had de keuze om het niet te doen wat God van hem vroeg, maar hij zette de stap toch in geloof en vertrouwen op God. Ben jij bereid om dat te doen wat God van je vraagt? Kom dan in actie en zet samen met God die stap in geloof.

Dit artikel van Hilbért Steen Redeker verscheen eerder op zijn eigen website. Klik hier om de blog Richteren Zes te bezoeken.