'We wonen nu in een huis met een waarde rond de 3 ton. We kijken nu naar huizen met een waarde rond de 6,5 ton. Ik merk dat ik er moeite mee heb. Is het goed dat we zoeken naar meer luxe? Of moeten we gewoon zeggen: we blijven hier wonen en we geven ‘gewoon’ meer geld aan goede doelen? Het voelt zo hypocriet om te bidden voor mensen die honger hebben, die vervolgd worden, die in oorlog leven, maar ondertussen zoeken we wel naar een groter/mooier huis', aldus een vragensteller in de vragenrubriek van Refoweb.nl.

'Wat denk ik belangrijk is om de zorg voor onze naaste (je noemt bidden en het geven aan goede doelen) en het volgen van God niet uit te spelen tegen het genieten van Gods gaven', antwoordt financieel zorgverlener Pieter Oskam. 'Eerder schreef ik in 'Cryptomunten' op Refoweb hierover: “Als het gaat over de vraag welke richtlijnen er vanuit de Bijbel naar voren komen ten aanzien van de hedendaagse financiële mogelijkheden moet je je goed realiseren dat de meeste Bijbelse gegevens op schrift zijn gesteld in een tijd dat er sprake was van een agrarische samenleving en zaken als banken of beleggen zoals wie die kennen afwezig waren. Wil je een richtlijn voor het goede handelen van vandaag vinden zal je een laag dieper moeten kijken".

De Bijbel spreekt niet eenduidig over financiën en ook uit de kerkgeschiedenis blijkt dat christenen op verschillende wijze met hun geldelijke vermogen omgaan. We vinden Bijbelse lijnen van radicale afwijzing van bezit, denk aan de rijke jongeling die door Jezus gezegd werd alles te verkopen en aan de armen te geven (Markus 10:21) of de eerste christengemeente waar bezit gemeenschappelijk was (Handelingen 4:32). Dit ideaal is door de kerkgeschiedenis heen ook steeds in de praktijk gebracht, onder andere door kloosterlingen en ook vandaag de dag zijn er bijvoorbeeld zendelingen en evangelisten die welbewust kiezen voor een sober en financieel afhankelijk leven.

Een andere lijn die we vinden in de Bijbel is dat bezit en rijkdom in ethisch opzicht neutraal is. In die opvatting is bezit zelf niet het probleem, maar slechts de begeerte naar bezit. Over rijkdom en bezit wordt in de Bijbel ook positief gesproken. Prediker roept op om te genieten van de goede gaven van God en om te doen wat je hand vindt om te doen (Prediker 9:7-10). Dit genieten gaat ook altijd samen met delen met anderen. 

In het licht van deze Bijbelse lijnen zal je een weg moeten vinden in hoe je omgaat met je bezit, in dit geval een huis. Uiteindelijk is dit een persoonlijke afweging die je als echtpaar in geloof mag maken. Daarbij is denk ik ook relevant dat het verkrijgen van een (grotere)woning niet alleen consumptief zal zijn, maar je hier ook naar kunt kijken als een (in de regel) verantwoordde investering en vermogensopbouw. Dit zal je ook doen met het oog op je gezin en oude dag. Persoonlijk is het denk ik goed om eerlijk te zijn naar je eigen overwegingen: wil je inderdaad alleen maar groter wonen om zelf meer luxe te ervaren of omdat ‘iedereen’ groter gaat wonen?', aldus Oskam.