In al die jaren zijn er natuurlijk ook dieptepunten geweest. In het begin van hun carrière als zangduo waren de twee bijvoorbeeld helemaal niet gelovig. Elly vertelt over het moment waarop ze besloot dat het genoeg was geweest. “We waren aan het zingen en ineens dacht ik: we maken de mensen blij met een dode mus. Ik voelde dat gewoon zo. Er zaten allemaal jongelui om ons heen met lege blikken of ze waren stoned. Ik dacht: wat hebben we ze eigenlijk te bieden? We zongen liedjes als ‘alles is één’ en ‘alles is vrij’, maar daar zat helemaal geen diepe laag onder. Ik ging staan en besloot dat we ermee stopten. 'We maken jullie blij met een leugen, met een dode mus. Ik kan het niet meer, sorry'.”

De twee gingen vervolgens ook daadwerkelijk weg en hebben een hele tijd niet gespeeld, vertelt Elly. “We zijn op zoek gegaan naar de zin van het leven. Die vonden we uiteindelijk in het geloof in Jezus Christus. Toen begonnen we weer dingen te maken.” En dit keer was dat mét de diepe boodschap die Elly miste. “Wat die diepere boodschap is? Dat zit in genade. Dat er iemand is die zegt: Ik ken je en Ik heb je lief, hoe je ook bent. Dat was voor ons allebei een schat die we ontdekten.”

De zangeres vertelt dat ze op het moment dat zij en Rikkert christen werden, nog vast zaten aan heel veel dingen. “Onder andere drugs, maar ook aan de denkbeelden die we in de loop van de tijd hadden ontwikkeld. Wij dachten best goed over onszelf. Wij hadden heel veel gedaan om op spiritueel gebied iets te bereiken. We aten macrobiotisch, deden allerlei spirituele dingen en hadden allerlei wegen bewandeld om iets te bereiken. Dan denk je op een gegeven moment dat je geestelijk iets bereikt hebt en dat er nog maar één stap te gaan is. Die stap was dat we op onze knieën moesten voor Jezus Christus. Ik dacht dat ik heel wat was, maar ik moest juist heel klein worden en op mijn knieën gaan. Ik was helemaal niets meer. Ik kon ook niets. Maar dat besefte ik pas toen ik het uit handen gaf.”

Toen ze tot geloof kwamen, was niet iedereen in hun omgeving daar overigens even blij mee. “Sommige vrienden voelden zich verraden toen wij christen werden. Dat deed wel zeer. Dat vond ik in het begin het moeilijkste. Maar ik dacht: ik heb nu een Schat en die laat ik nooit meer los.”

Vervolgens vertelt Elly over een bijna-doodervaring die haar leven behoorlijk veranderde. “Ik zag op dat moment mijn leven voorbijtrekken. Dat gaat dus echt zo, hoor. Ik zag ook dingen voorbijkomen die ik niet had goedgemaakt met mensen. Wat doe je dan? Je weet dat je doodgaat… ik zei tegen God: 'Wilt U het dan voor me doen? Ik heb er spijt van.' Vervolgens gleed ik weg, maar ik kwam weer terug. Ik wist dat ik het nu zelf moest doen. Ik ben daarna naar al die mensen gegaan om het goed te maken. Ook dat is weer genade dat me dat gegeven werd. Sindsdien ben ik anders tegen dingen aan gaan kijken, ook tegen de dood. De doodgaan is niet erg.”

Hoewel Elly niet tot een bepaalde kerk gerekend wil worden, trekt ze de laatste tijd meer naar de Rooms-Katholieke Kerk. Ze vertelt over een bijzonder voorval dat ze daar meemaakte. “In ons dorp stond een AZC. Daar waren wat Eritrese mensen die graag naar een kerkdienst wilden om hun geloof te beleven. Dat was de Rooms-Katholieke Kerk. Ze hadden niemand om ze daarheen te brengen. Dus ik bracht ze met mijn autootje. Toen bedacht ik me dat ik er net zo goed ook bij kon gaan zitten in plaats van buiten te wachten. Er was een vrouw in die kerk die haar man was verloren. Ze was ontzettend verdrietig en had eigenlijk met niemand contact. Ik ging altijd naast haar zitten. Ze gedoogde mij. Op een dag kwam er een nieuwe priester, een zwarte priester. Het was een mooie statige man. Hij liep eerst naar voren, draaide zich om en zei dat hij Charles heette. Vervolgens liep hij van de trap af richting die vrouw en zegt tegen haar: “God heeft jou gezien”. Daarna liep hij weer terug. Ze keek mij aan en zei: “Een zwarte engel!” Vanaf dat moment veranderde alles voor haar. Niet alleen in onze relatie, maar ook in haar relatie met de pater en met God. Ze was een gebroken vrouw en voelde dat ze zonder haar man niks waard was. Nu leeft ze weer. Ze straalt weer hoop uit in haar ogen en in haar geloof. Het is zo wonderlijk hoe God mensen gebruikt.”

Ook vertelt de zangeres nog een ander bijzonder verhaal. Voor haar 36e verjaardag kreeg ze van Rikkert een Bijbel cadeau. Die raakte ze echter kwijt. “Niet zolang geleden stuurde een vrouw mij een berichtje. Ze had een Bijbel gevonden. Daar stond in: ‘Voor mijn lieve Elly, voor je 36e verjaardag, Rikkert.’ Dat was mijn Bijbel die meer dan dertig jaar kwijt was geweest.”

Elly vertelt tot slot dat het helemaal nog niet zo zeker is dat de twee helemaal gaan stoppen met optreden. “We blijven misschien nog iets voor verstandelijke gehandicapten doen. Dat zijn zulke bijzondere mensen! Of het goed gaat komen? Het ís goed!”

Bovenstaand artikel kwam in 2019 tot stand.