Taybeh, bij Ramallah, staat bekend als het laatste volledig christelijke dorp op de Westelijke Jordaanoever. Volgens Fawadleh vertrokken in drie jaar zestien gezinnen, samen 75 mensen, en daarnaast tientallen individuele inwoners. Het dorp telt volgens hem ongeveer 1200 inwoners.

De pastoor beschrijft hoe aanvallen en bedreigingen van Israëlische kolonisten het dagelijks leven beheersen. Sommige bewoners houden ’s nachts de wacht uit angst voor nieuwe incidenten. Gezinnen vragen zich af of zij hun kinderen nog een veilige toekomst in het dorp kunnen bieden.

Geweld door kolonisten
De dreiging komt van gewelddadige Israëlische kolonisten. Inwoners en kerkleiders melden geweldsincidenten op woningen, voertuigen en landbouwgrond. Ook verhinderen kolonisten volgens hen dat boeren hun olijfboomgaarden bereiken. De Westelijke Jordaanoever staat sinds 1967 onder Israëlische bezetting. De Israëlische nederzettingen daar gelden volgens de Verenigde Naties als strijdig met het internationaal recht.

Voor veel gezinnen in Taybeh vormen olijven en olijfolie een belangrijke inkomstenbron. In een openbare brief van 8 oktober waarschuwde Fawadleh dat olijven worden gestolen en bomen beschadigd raken. Sommige families dreigen daardoor zelfs onvoldoende olie voor eigen gebruik over te houden. Zo wordt het voor gezinnen steeds moeilijker om in het dorp te blijven wonen.

Ook bezoekers aangevallen
Op 17 oktober werden inwoners en Europese bezoekers tijdens de olijvenoogst aangevallen. Onder de bezoekers waren diplomaten en de Franse burgemeester Bernard Baudoux. Hij verklaarde dat gemaskerde mannen hem met metalen staven sloegen en schopten.

Het Israëlische leger bevestigde de aanval en veroordeelde het geweld. De Israëlische politie kondigde een onderzoek aan en verrichtte daarna arrestaties. Kerkleiders in Jeruzalem spraken waardering uit voor dat optreden, maar vroegen om blijvende bescherming. Volgens hen zijn eerdere aanvallen onvoldoende aangepakt.

Fawadleh vraagt niet om een uitzonderingspositie voor christenen, maar om veiligheid en de mogelijkheid om op hun eigen grond te wonen en te werken. Zonder dat vooruitzicht vreest hij dat steeds meer inwoners hun toekomst elders zoeken.