Samuel stelt dat hij afstamt van de familie van Mohammed en opgroeide in een salafistisch gezin. De islam was volgens hem niet alleen zijn religie, maar bepaalde zijn volledige identiteit. Hij leidde gebeden in de moskee, gaf islamitisch onderwijs en presenteerde een programma op een salafistische televisiezender. "De islam was alles voor mij", vertelt hij. "Ik dacht dat dit nooit zou veranderen en dat niemand het van mij kon afnemen."

Christenen waren ‘ongelovigen’
Als kind leerde Samuel dat christenen zich schuldig maakten aan een groot kwaad doordat zij Jezus de Zoon van God noemen. Daardoor beschouwde hij hen als ongelovigen. Samuel radicaliseerde zo sterk dat hij in 2003 naar Irak wilde reizen om aan de jihad deel te nemen. Zijn moeder had hem eerder voorgehouden dat zij hem graag als overwinnaar of als martelaar zag terugkeren. Zelf was hij vooral bang voor het islamitische oordeel en de hel.

Toen zijn vertrek naar Irak niet doorging, was hij naar eigen zeggen diep teleurgesteld. Een moslimleider zei vervolgens tegen hem: "Misschien heeft Allah jou uitgekozen om voor hem te leven, niet om voor hem te sterven." Daarna begon Samuel zich toe te leggen op het overtuigen van anderen van de islam.

Onderzoek naar het christelijk geloof
Samuel probeerde aanvankelijk vooral christenen tot de islam te bekeren. Om daarin beter te worden, begon hij het christelijk geloof te bestuderen. Hij raakte echter steeds minder overtuigd door de islamitische antwoorden op zijn vragen.

Een onverwachte advertentie op internet bracht hem naar een christelijke website. "Er stond in het Arabisch: ‘Heb je Allah lief?’ Ik klikte erop omdat ik dacht dat het een islamitische website was. Tot mijn verbazing was het een christelijke site." De inhoud zette hem aan het denken. "Voor het eerst zei ik tegen mezelf: misschien hebben wij het mis." Dat was volgens hem binnen zijn salafistische denkwereld bijna onvoorstelbaar. Twijfelen aan de islam stond immers gelijk aan ongeloof.

Naarmate hij meer las, kwamen er steeds meer vragen bij hem op, onder meer over de ontstaansgeschiedenis en overlevering van de Koran. Uiteindelijk verloor hij zijn islamitische geloof. Naar buiten toe bleef hij echter als moslim functioneren en leidde hij zelfs nog gebeden in de moskee. Op de vraag wat er zou zijn gebeurd wanneer hij openlijk afstand had genomen van de islam, antwoordt Samuel dat hij vermoedelijk niet in leven zou zijn gebleven.

Jezus in een droom
Samuel kwam in een ernstige persoonlijke crisis terecht. Hij ondernam een zelfmoordpoging. Die avond ging hij in gebed en kreeg een droom. Daarin rende hij over een lange weg, achtervolgd door takken vol doornen. Aan het einde van de weg stond een man. Samuel vroeg hem om hulp. "Hij stak Zijn hand uit, legde die op mijn schouder en bracht mij voor Zich. Ik wist in de droom dat het Jezus was. Hij keek mij diep in de ogen en zei: ‘Het is jouw tijd om Mij te volgen.’"

Samuel schreef de ervaring aanvankelijk toe aan zijn eerdere kennismaking met een christelijke website. De volgende nacht kreeg hij naar eigen zeggen exact dezelfde droom. Daarop bad hij dat Jezus nog eenmaal op dezelfde wijze zou verschijnen, als de ervaring werkelijk van Hem afkomstig was. "De derde nacht kreeg ik opnieuw dezelfde droom met dezelfde details. Maar ditmaal zei Hij: ‘Heb Ik je niet gezegd dat het jouw tijd is om Mij te volgen?’" Die woorden overtuigden Samuel ervan dat Jezus zijn gebed had gehoord.

Angst voor de gevolgen
De droom gaf hem volgens Samuel troost, maar riep ook angst op. Hij wist niet bij wie hij terechtkon en vreesde voor zijn leven wanneer zijn bekering bekend zou worden. Via internet kwam hij uiteindelijk in contact met een christen. Toen Samuel vroeg waarom Jezus juist aan hem was verschenen, kreeg hij te horen: "Vraag het Hem Zelf. Dit is een persoonlijke relatie; daar kan ik niet tussen komen."

Het begrip van een persoonlijke relatie met God was nieuw voor hem. "In de islam wist ik dat God de Schepper, Allerhoogste en Almachtige is. Maar ik wist niet wie deze God is. In het christelijk geloof leren we Hem kennen als Vader, Zoon en Heilige Geest. In Jezus zien we wie God is." Samuel liet zich dopen, maar vertelt dat zijn geestelijke zoektocht daarmee nog niet voorbij was. Na een terugval kwam hij uiteindelijk toch bij het christelijk geloof uit.

Een beslissend moment kwam toen een kerkleider hem niet afwees vanwege zijn vele vragen. "Hij zei: ‘Ik heb niet alle antwoorden, maar wanneer we iets niet weten, zullen we er samen naar zoeken.’ Dat was voor mij meer dan genoeg." Samuel benadrukt daarom dat moslims die christen worden niet alleen onderwijs nodig hebben. "Bekeerlingen hebben jou meer nodig als broer en als familie dan als iemand die voortdurend boven hen staat als leraar."

Na zijn definitieve keuze voor Jezus begon hij anderen over zijn geloof te vertellen. Naar eigen zeggen leidde dit tot vervolging en moest hij Egypte verlaten. Daarbij verloor hij zijn familie, woning, auto en succesvolle loopbaan. Toch zegt hij geen spijt te hebben. "Alles stortte in, maar ik had vrede omdat ik wist dat ik het juiste deed."

"Ik ben vandaag misschien niet rijk, maar ik ben een discipel van Jezus Christus. Dat is genoeg. Zijn genade is genoeg en Zijn vrede is anders dan alle andere vrede", aldus Samuel.