Jonathan werkt inmiddels drieënhalf jaar bij HVC en begeleidt regelmatig jongerenreizen naar landen waar christenen onder druk staan. Daarbij heeft hij niét het gevoel dat wij als Nederlandse christenen vooral iets naar vervolgde christenen komen brengen. Integendeel. "Ik heb juist het gevoel dat wij veel meer van vervolgde christenen kunnen leren dan zij van ons", zegt hij.

Het raakt hem steeds opnieuw. “Hun vuur, hun volharding en hun afhankelijkheid van God inspireren me. Juist daarom zie ik deze reizen niet als eenrichtingsverkeer, maar als een kans om ook zelf gevormd te worden.”

Randzaken worden gestript
Tijdens de reizen ziet Jonathan jongeren veranderen. Dat begint vaak al zodra ze hun vertrouwde omgeving verlaten. Zeker onder jongeren die zijn opgegroeid binnen een vrij overzichtelijke christelijke omgeving, kan zo'n ervaring veel losmaken. "Sommige jongeren zijn Nederland nog niet uitgekomen. Dan is het enorm verrijkend om ineens naar een heel andere cultuur en een heel ander continent te gaan."

De confrontatie met andere culturen, armoede en christenvervolging zet veel vanzelfsprekendheden op losse schroeven. Zaken waar christenen in Nederland soms veel nadruk op leggen, komen ineens in een heel ander licht te staan. "Je ontmoet een andere cultuur en dat doet sowieso al iets met je, maar daar komt ook nog eens de component van vervolging bij."

Volgens Jonathan ontdekken jongeren daardoor opnieuw waar het in het christelijk geloof echt om draait. "Misschien besef je ineens dat het niet het allerbelangrijkste is welke kleren je draagt of op welke manier je zingt. Dat is in elke cultuur verschillend. Maar er is iets veel groters aan de hand. Mensen worden vervolgd omdat wij in een levende God geloven. Dan kom je op een heel ander verhaal uit. Het christen-zijn wordt tot de kern gestript."

Een belangrijk onderdeel van de reizen zijn de jongerenconferenties die HVC organiseert samen met lokale partners. Nederlandse jongeren ontmoeten daar leeftijdsgenoten die onder totaal andere omstandigheden leven, maar wel hetzelfde geloof delen. "Je ziet christelijke jongeren van dezelfde leeftijd, maar opgegroeid aan de andere kant van de wereld. Hoe ziet hun geloof eruit? Dat ontdekken, verrijkt gigantisch."

Soms zorgt dat eerst voor verwarring. "Tijdens zo'n conferentie zie ik jongeren weleens denken: zijn dit nou christenen of zijn dit geen christenen? Omdat ze een heel andere stijl van geloven tegenkomen." Maar juist daar gebeurt volgens hem iets waardevols. "Er ontstaat een verbinding. Blijkbaar is God breder dan mijn eigen kaders. Hij werkt in elke cultuur en dat ziet er aan de andere kant van de wereld soms heel anders uit. Dat geeft een breder inzicht. Dan ga je niet alleen meer zien wie God is binnen je eigen Nederlandse context, maar naar wie God is in deze hele wereld."

Een getuigenis op een plat dak in India
Een ontmoeting die Jonathan bijzonder is bijgebleven vond plaats tijdens een jongerenreis naar India. Een groep Nederlandse jongeren zat op een avond op een plat dak, terwijl op de achtergrond het vuurwerk van een groot hindoeïstisch feest klonk. Midden in die setting vertelde een jonge Indiase christen hoe hij was opgegroeid in een hindoeïstische omgeving en uiteindelijk tot geloof was gekomen. Zijn verhaal maakte indruk, maar misschien nog wel meer wat er daarna gebeurde.

"Wat ik mooi vond, was dat de jongeren hem vervolgens allerlei vragen gingen stellen. Bijvoorbeeld over zondebesef en bekering. Werkt dat bij jullie hetzelfde als bij ons? Hoe ging dat in jouw leven?" Voor Jonathan liet dat moment zien hoe geloof mensen uit totaal verschillende werelden met elkaar verbindt. "Er ontstond een heel direct gesprek tussen jongeren uit Nederland en iemand uit de binnenlanden van India. Dat vond ik prachtig om te zien."

Verhalen uit Noord-Koreaanse strafkampen
In oktober 2026 reist Jonathan met een collega en een groep jongeren naar Zuid-Korea. Tijdens een eerder bezoek aan het land ontmoette hij twee vrouwen die jarenlang in Noord-Koreaanse strafkampen hebben gezeten. Hun verhalen hebben hem niet meer losgelaten. "Wij ontmoetten twee vrouwen die in een Noord-Koreaans strafkamp hadden gezeten. Een van hen was uiteindelijk via een bevroren rivier ontsnapt. Via onder andere China en Thailand was zij uiteindelijk in Zuid-Korea terechtgekomen."

Wat een van de vrouwen vervolgens vertelde, maakte diepe indruk. "Ze vertelde hoe ze bij binnenkomst in het strafkamp eerst honderd keer bepaalde oefeningen moest doen. Daarna nog eens honderd keer. Net zolang tot ze helemaal uitgeput was. Vervolgens vertelde ze hoe het van kwaad tot erger ging met allerlei martelmethoden." 

Ook de omstandigheden in het kamp waren nauwelijks voor te stellen. “Mensen hadden zo weinig te eten dat sommigen overleden. Die overledenen werden vervolgens niet weggehaald. Er zijn verhalen over mensen die zoveel honger hadden, dat ze de maden uit de lijken aten. Gevangenen zaten met veel te veel mensen in veel te kleine ruimtes en sliepen als gevallen dominostenen over elkaar heen. Als je benen onder de deur van de cel uitstaken en een bewaker liep langs, kreeg je een pak slaag. Het is zo’n intens kwaad dat je er eigenlijk niet bij kunt. Deze verhalen van deze relatief jonge vrouwen die waren vernederd, gemarteld en opgesloten zijn me altijd bijgebleven."

Afhankelijk van God
Juist door zulke ontmoetingen kijkt Jonathan anders naar zijn eigen leven in Nederland. We zien vervolgde christenen vaak als arm en hulpbehoevend, maar volgens hem ligt de werkelijkheid veel genuanceerder. "Als je ons leven vergelijkt met dat van veel vervolgde christenen, dan zijn wij ongelooflijk rijk. Wij hebben huizen, veiligheid, genoeg eten en vrijwel alles wat we nodig hebben."

Tegelijkertijd ziet hij een gevaar. "In Nederland kun je onder alle luxe soms een beetje verslappen. Je beseft niet altijd meer waar het echt om gaat. Hoe meer luxe je hebt, hoe moeilijker het wordt om te beseffen dat je afhankelijk bent van God." Volgens Jonathan zijn veel vervolgde christenen juist rijk op een andere manier. Zij leven vaak meer in afhankelijkheid van God. Hun geloof moet iedere dag opnieuw standhouden onder druk. "Ze hebben een vuur, een volharding en een geloofsvertrouwen waar wij veel van kunnen leren."

Op plekken waar vervolging hevig is, wordt volgens hem ook zichtbaar dat het christelijk geloof geen theorie is. "Daar voel je de geestelijke strijd veel sterker. Maar tegelijkertijd zie je ook dat God veel sterker is dan de satan. Je hoort verhalen van mensen die wonderlijk staande blijven onder omstandigheden die voor ons bijna onvoorstelbaar zijn."

"Verbreed je wereld"
Voor de jongeren die meegaan heeft Jonathan één grote wens. "Dat zij God in de volle breedte van wie Hij is mogen leren kennen. Door vervolgde christenen te ontmoeten, door andere culturen te zien en dat ze daar iets van meenemen in hun eigen leven." Hij ziet dat dit vaak gebeurt. Veel deelnemers blijven ook na afloop betrokken bij het werk voor vervolgde christenen. Sommigen worden vrijwilliger, anderen helpen mee op evenementen of blijven meeleven met de vervolgde kerk.

Zijn boodschap aan jonge christenen in Nederland is daarom eenvoudig. "Verbreed je wereld. Dat hoeft niet alleen door te reizen. Je kunt er ook over lezen of video’s kijken. Maar verdiep je erin, want als het gaat over de vervolgde kerk, dan gaat het over het lichaam van Christus. Als één lid lijdt, lijden de anderen mee. God heeft ons niet voor niets aan elkaar gegeven."

Ben jij tussen de 18 en 30 en nieuwsgierig geworden naar de verhalen uit Korea? Van het ontstaan van Noord- en Zuid-Korea tot de verhalen van gevluchte Noord-Koreanen én wat we voor hen kunnen betekenen? Ga dan naar: stichtinghvc.nl/jongerenreis

Bekijk hieronder wat jongeren vertellen over hun ervaringen: