Het echtpaar heeft de rechtszaak aangespannen tegen het Washington Department of Children, Youth and Families (DCYF), de overheidsinstantie die pleegzorg regelt in de staat. Ook richtten zij hun klacht tegen Ross Hunter, de leider van die organisatie. De rechter heeft later bepaald dat de zaak tegen hem persoonlijk niet doorgaat, maar de zaak tegen de instantie zelf wel.

De staat Washington wilde dat de rechter de zaak meteen zou stoppen, maar rechter David Estudillo ging daar niet in mee. Dat betekent dat de zaak wordt voortgezet. Het echtpaar stapte naar de rechter nadat ze geen volledige vergunning kregen om pleegouder te zijn. Volgens de rechter moesten zij kiezen: hun overtuigingen aanpassen, of een beperktere licentie accepteren.

De DeGrosses waren van 2013 tot 2022 pleegouders. Toen ze hun vergunning wilden verlengen, kregen ze te maken met nieuwe regels. Die regels zeggen dat pleegouders kinderen moeten ondersteunen in hun seksuele oriëntatie en genderidentiteit. Ook moeten ze de gekozen naam en voornaamwoorden van een kind gebruiken. Het echtpaar gaf aan dat dit botst met hun christelijke overtuigingen. Daarom konden ze niet met die regels instemmen. Ze zeggen dat ze hierdoor vervolgens hun volledige licentie kwijtraakten.

In 2024 begonnen ze een rechtszaak. Ze vinden dat hun recht op godsdienstvrijheid en vrijheid van meningsuiting wordt geschonden. Later kregen ze wel een vergunning, maar met beperkingen. Ze mogen alleen voor jonge kinderen (2 tot 5 jaar) zorgen. Oudere kinderen mogen ze alleen kort opvangen. Het echtpaar stelt dat dit onrechtvaardig en onnodig ingewikkeld is.

De rechter heeft geoordeeld dat de klachten over vrijheid van meningsuiting en godsdienst voldoende grond hebben om verder te worden behandeld. Andere klachten, zoals ongelijke behandeling, zijn echter afgewezen. Hun advocaat, verbonden aan de organisatie Alliance Defending Freedom, zegt dat de staat te veel nadruk legt op ideologie en te weinig op het belang van kinderen.