Waar bij sommige predikanten de roeping tot het ambt op latere leeftijd ontstaat, gaan bij Fokkema de eerste sporen al terug tot de kindertijd. “Hoewel je dat als kind natuurlijk nog niet scherp omlijnd beleeft, kende ik al op jonge leeftijd het verlangen om de Heere te dienen. Dat ging zelfs nog vooraf aan het besef van mijn roeping tot het ambt.”

De predikant groeide op in een christelijk gezin waarin het dienen van de Heere centraal stond. Als zevende van de in totaal negen kinderen, speelde zijn jeugd zich af op een boerderij in het noorden van het land, op de grens van Drenthe, Friesland en Groningen. Wat dat betreft is het agrarische leven de predikant niet onbekend. “Het geloof was geen losse gewoonte, maar een vanzelfsprekendheid die het hele gezinsleven doortrok”, blikt hij terug op zijn jonge jaren.