Zoekt en gij zult vinden: ik sprak Inside-out studenten op leefgemeenschap De Wittenberg

Wanneer je ’s avonds op de Wittenberg Inside-out studenten zoekt, hoef je vaak alleen maar je oren te volgen. De ene keer zitten ze gezellig rond haard of kampvuur, de andere keer worden geschillen geslecht rond de tafeltennistafel. Omdat deze specifieke vroege avond de plannen nog werden gesmeed, plannen die we gaan verstoren met onze vragen, blijken de studenten van harte bereid om een dik kwartier af te staan. Al kijk ik (Tim) persoonlijk wel argwanend om me heen iedere keer als ik door de sneeuw naar mijn auto moet, op mijn hoede voor een gepeperde afrekening.
Tim (Interviewer): is er iets veranderd in je leven sinds Inside-out?
Arien: "Toen ik hierbinnen kwam, had ik een beetje oogklepjes op. Ik heb over het algemeen wel een sterke mening en die uit ik ook. Ik weet wat ik wil en wat ik niet wil. Hier op de Wittenberg heb ik wel echt geleerd dat er veel verschillende kanten aan een verhaal zitten. In het begin was ik af en toe nog een beetje oordelend en dacht ik snel: ‘Pas op met zo denken’. Maar als je dan de mensen beter leert kennen en je gaat het zelf ook eens op hun manier ervaren, kom je erachter dat geloven op veel verschillende manieren kan. Ik heb hier veel over mezelf geleerd."
Tabitha: "Ik ook. Ik heb sowieso veel over mezelf geleerd in hoe ik het geloof ervaar. Stil zijn en naar een Taizé-lied luisteren vind ik bijvoorbeeld heel mooi. Ik ben erachter gekomen dat ik van rust houd en dat dit heel erg goed voor mij is. Toen ik aan Inside-out begon, kwam ik net van de middelbare school af en ik wist nog niet wat ik wilde doen. Iets in Gods koninkrijk was wel duidelijk, maar ik wist nog niet zo goed hoe en wat."
Arjen: "Zelf zat ik niet helemaal op mijn plek in de baan die ik voor Inside-out had. Ik werkte bij een visrestaurant. Daar moest je wel de hele dienst aan staan. Je bent de hele tijd aan het rennen, op je benen aan het staan en aan het vliegen. Er zijn geen momentjes van rust. Op een gegeven moment vond ik dat niet zo leuk en was ik er een beetje klaar mee. Toen kwam ik het filmpje van de Wittenberg tegen. Mijn eerste reactie was: dit is wel echt heel mooi als je dat zou kunnen doen in je leven, maar daar ben ik nu al te oud voor. Dat had ik moeten doen toen ik net van school kwam of zo. Daarna kwam ik het steeds vaker tegen en ben ik me er wat meer in gaan verdiepen."
Lois: "Ik merk dat ik de laatste paar maanden veel zelfverzekerder ben geworden. Ik denk dat dit komt omdat ik eerst altijd heel erg gericht was op presteren. Ik kom net van de middelbare school en de laatste paar jaar was het gewoon heel hard werken. Dat is op zich goed, maar ik was wel heel erg gefocust op presteren, want dat is wat je moet doen. Verder hoefde er niet zoveel. Ik ben er hier wel achter gekomen dat je niet voor anderen hoeft te werken of te presteren om tevreden te kunnen zijn met je leven."
Tim (interviewer): Martha, Martha…
Lios: "Ja"
Tim (interviewer): Ik moet het zelf ook vaak in de spiegel tegen mezelf zeggen. “Tim, Tim, je houdt je bezig met heel veel dingen.’’
Arien: "Maar dat vind je hier wel. Je leert heel veel over jezelf door alles wat je hier meemaakt. Je hoort ook van andere mensen terug hoe je in de groep bent. Het is echt heel leerzaam. Je leert jezelf beter kennen en ondertussen ben je ook je geloof aan het verdiepen, omdat je heel veel informatie krijgt in een groepscontext. Daardoor ga je dingen ook steeds beter begrijpen en dan ga je automatisch je geloof verdiepen. Je bent bezig met: wat is mijn plek in Gods wereld en wat ga je na Inside-out doen? Daarin kan dit tussenjaar juist behulpzaam zijn. Inside-out is natuurlijk niet een garantie dat je na dit traject weet: dit ga ik doen, maar het kan je wel op weg helpen."
Tim (interviewer): Je leert een beetje: dit past bij mij. Zoiets zou ik weleens verder uit kunnen proberen?
Arien: "Het zijn maar vijf maanden en als je het van de ervaringsdeskundigen wil horen: wij zien op tegen het einde, of ik in ieder geval. Als het een jaar geweest zou zijn, had ik het ook gedaan."
Tim (interviewer): Is er iets veranderd op geestelijk gebied ten opzichte van voor Inside-out? In je geloofsleven?
Tabitha: "Ik denk dat ik veel minder hoef. Ik weet dat God mij liefheeft en dat ik al gered ben en het dus niet afhankelijk is van hoe ik leef. Ik weet dat ik geliefd ben, en daarom wil ik juist goed leven en Jezus volgen. Niet omdat het moet, maar omdat ik het graag wil."
Tim (interviewer): Vanuit een andere positie?
Tabitha: "Ja, dat is echt heel bevrijdend."
Arien: "Ik ben zelf wat minder op de regeltjes. Daar was ik al naartoe aan het bewegen, maar dat heeft Inside-out wel extra versterkt. Je krijgt ook een beter Godsbeeld. Dat is wel heel verhelderend. Niet: ik moet per se dit doen, anders ... God houdt van je zoals je bent."
Lois: "Ik merk dat het op de Wittenberg heel makkelijk is om God te vinden. Als je met God wil zijn, ga je even een rondje lopen of naar de kapel en je bent even alleen met God. Ik denk dat de drempel hier heel laag is om God te zoeken, omdat ik ook veel meer met God bezig ben en echt het idee heb dat ik met God leef."
Tim: "Het is natuurlijk. Vanzelfsprekend."
Lois: "Ja, dat is het goede woord."
Tabitha: "Zoals met de getijdengebeden; het is een gewoonte geworden. Het zit al in je dagelijkse ritme; je gaat naar de getijdengebeden. Je hoeft geen drempel meer over, of erover na te denken. Het is normaal."
Arien: "Uiteindelijk ga je achteraf, wanneer je stopt met Inside-out en de gebedsritmes vervallen, wel inzien hoe waardevol die getijdengebeden zijn. Misschien ga je dan, in je persoonlijke leven, die gebeden weer doorzetten."
Tim (interviewer): Is er iets veranderd in je werk- of studiekeuze? Heb je daar iets over ontdekt of ben je op een ander spoor gekomen? Zijn er ontwikkelingen sinds Inside-out?
Lois: "Je wordt er wel veel mee geconfronteerd; je hebt het vaak over wat je hierna wil gaan doen. Je wordt aangemoedigd om er echt mee bezig te zijn. Om actief zelf te zoeken wat ik nu eigenlijk wil. Ik merk wel dat ik door Inside-out duidelijker heb wat ik nu echt leuk vind en wat mij nu echt enthousiast maakt. Wat dat betreft ben ik wel bevestigd in wat ik al wel dacht. Dus dat is positief."
Tim (interviewer): Dat je meer zekerheid hebt gekregen.
Lois: "Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik precies wil, maar in elk geval dat ik wel bezig ben met in een goede richting kijken, en dat is ook al fijn."
Arien: "Expedities zijn ook heel leerzaam. Je wordt gewoon een beetje uit je comfortzone gehaald en dat zorgt er ook voor dat je bepaalde dingen bij jezelf gaat ontdekken. [Studenten gaan een aantal keer in hun Inside-out traject op expeditie. Dat zijn dagvullende activiteiten die ontworpen zijn om de studenten uit hun comfortzone te halen en uit te dagen om iets heel nieuws te proberen. Het vooraf niet precies weten wat ze nu gaan doen zorgt er naast spanningsopbouw ook voor dat studenten zich niet kunnen voorbereiden. Specifieke details (spoilers) blijven daarom in nevelen gehuld -red.] Bijvoorbeeld: dat je er, zodra je hoort wat je moet gaan doen, heel erg tegenop ziet. Maar het kan ook zo zijn dat je er eerst helemaal geen zin in hebt en achteraf zegt: dit is eigenlijk wel heel leuk. Dan kan het zomaar eens zo zijn dat je er achteraf je werk van maakt."
Tabitha: "Wat ook mooi is, is dat het niet alleen maar theorie is, maar ook praktijk. Het zijn praktische vakken, of theoretische vakken, maar dan zijn ze alsnog op de praktijk gericht. Dat past veel meer bij hoe ik als persoon ben en in wat je wel en niet doet."
Tim (interviewer): Is er nog iets veranderd in je sociale leven sinds Inside-out?
Arien: "Voor ik aan Inside-out begon, dacht ik altijd wel dat ik echt supersociaal was, en dat ben ik ook wel, maar af en toe denk ik nu ook wel bij mezelf: nu is de batterij wel echt leeg. Dan vind ik het wel gewoon prima om erbij te zitten en dan zoom ik gewoon een beetje uit en dan zeg ik niet zoveel. Zo leer je jezelf ook weer beter kennen."
Tabitha: "De sfeer is hier ook heel goed; ik voel me hier veel meer open en bereid om dingen te delen. Dat is wel iets wat ik hier geleerd heb: om meer over mezelf te delen."
Tim (interviewer): Inside-out biedt een veilige basis of fundament?
Lois: "Het heeft mij best wel lang gekost om me hier echt thuis te voelen, omdat het hier echt heel anders is dan je gewend bent, maar nu ik hier ook mijn draai heb gevonden, vind ik het echt heel erg lekker. Ondanks dat je met heel veel mensen in huis woont, is er alsnog heel veel rust, onder andere in de getijdengebeden, en kun je net zoveel meedoen als je zelf wil. Je kan bepalen hoeveel je je mengt in het sociale gebeuren en dat vind ik eigenlijk heel lekker. Om gewoon veel vrijheid te hebben in wat je wel en niet doet."
We danken de studenten hartelijk en laten ze hun weg vervolgen naar de woonkamer deze keer. Het besluit is gevallen op een gezellige filmavond na afsluiting van een intensieve, maar vooral ook goede Inside-out dag.
































Praatmee