De oproep wordt gedaan in een brief die door de landelijke pro-life organisatie Human Coalition is opgesteld. De auteurs van de brief vragen kerkleiders om 'het Woord van God zonder angst of compromis te verkondigen.' 

Volgens de organisatie is abortus een van de grootste morele crises van deze tijd. Men schrijft: 'Onder de grote morele crises van onze tijd is er geen urgenter en verwoestender dan abortus. Abortus is niets anders dan de vernietiging van ontelbare onschuldige levens die naar Gods evenbeeld geschapen zijn.'

De briefschrijvers verwijzen daarbij naar Bijbelteksten zoals Jeremia 1:5 en Spreuken 24:11. Deze teksten laten volgens hen zien dat de Bijbel het ongeboren leven beschermt.

Bekende christelijke leiders ondertekenen brief
De brief is ondertekend door leiders van verschillende christelijke organisaties uit het land. Dat betreffen onder meer Jeff Bradford van Human Coalition, Tony Perkins van de Family Research Council, Bunni Pounds van Christians Engaged en Daniel Akin van Southeastern Baptist Theological Seminary.

Zij schrijven dat er na de dood van Kirk sprake is van 'een hernieuwde honger naar waarheid' in Amerika. Kirk werd op 10 september doodgeschoten tijdens een bijeenkomst op een universiteit in de staat Utah.

Na zijn dood meldden predikanten in het hele land een duidelijke toename van het kerkbezoek. Dat gold vooral voor jonge volwassenen. Andere berichten spreken van een 'golf van geestelijke beweging', opnieuw vooral onder jongeren.

Fakkel
Kirk sprak in zijn leven veelvuldig over abortus en riep op tot bescherming van ongeboren kinderen. Volgens de briefschrijvers heeft hij een 'fakkel' doorgegeven. 'Die fakkel is niet alleen voor publieke figuren, maar behoort ook toe aan de herders van Gods kudde', stellen de briefschrijvers. 

In de brief staat ook dat elk kind een geschenk van de Schepper is en dat alle ouders de compassie en hoop verdienen die er in het evangelie te vinden is. Volgens de briefschrijvers klinkt deze boodschap echter veel te weinig. 'Op veel kansels wordt deze waarheid niet verkondigd. Stilte over abortus is een van de grootste tekortkomingen van de kerk geworden.'

Onderzoek onder kerkgangers
Eerder dit jaar publiceerde de Family Research Council samen met het onderzoekscentrum van Arizona Christian University een enquête onder kerkgangers. Aan het onderzoek deden 1.003 mensen mee. Uit dat onderzoek bleek dat 19 procent van de respondenten zelf bij een abortus betrokken geweest is. Onder meer door ervoor te betalen, abortus aan te moedigen of zelf een abortus te laten uitvoeren.

Slechts 41 procent van de respondenten gaf aan dat abortus meerdere keren per jaar in hun kerk wordt besproken. Bij 23 procent komt het onderwerp nooit aan bod. Dertien procent hoort er één keer per jaar over, en twaalf procent slechts zelden.

Angst voor verdeeldheid
De briefschrijvers schrijven dat sommige predikanten het onderwerp vermijden. Zo denken sommige predikanten dat abortus simpelweg geen rol speelt in hun gemeente. Anderen dragen zelf pijn mee door een abortus in het verleden.

Ook speelt volgens de schrijvers angst mee. Angst om mensen te kwetsen of leden te verliezen. Abortus wordt dan gezien als 'een onderwerp waar velen verschillend over denken.'

Toch waarschuwen de briefschrijvers scherp: 'Onze stilte heeft dodelijke gevolgen. Abortus is geen abstract politiek debat waar je eventueel over van mening kan verschillen, maar de grootste en belangrijkste doodsoorzaak in Amerika. Wekelijks worden mannen en vrouwen in onze kerken hierdoor geraakt. Als wij zwijgen, riskeren zij de leugens van een cultuur te geloven die de menselijkheid van het ongeboren kind ontkent.'

Oproep tot duidelijke en liefdevolle boodschap
De coalitie roept predikanten op om 'het evangelie van het leven' met duidelijkheid en mededogen te verkondigen.  Kerken moeten volgens hen ook hoop bieden aan mannen en vrouwen die worstelen met een abortusverleden. Daarnaast moeten gelovigen worden toegerust om 'verdedigers van de kwetsbaren' te zijn.

'Abortus is niet zomaar een thema, maar de bepalende morele crisis van onze tijd. Laat niet van onze generatie gezegd worden dat de kerken zwegen terwijl kinderen stierven en ouders leden. Laat van ons gezegd kunnen worden dat wij trouw waren, het volle Woord van God verkondigden en dat wij onze mensen leidden met moed en mededogen', aldus de briefschrijvers.