“60 jaar geleden begon TWR met radio-uitzendingen voor Nederland en België. De uitzendingen werden opgenomen vanuit Baarn, met voormalig directeur Hans van der Steen,” vertelt Smits. “Via Monte Carlo werden opnames in Nederland uitgezonden. We hadden toen nog geen wereldwijde bediening.” 

In de jaren zestig ontstond de Evangelische Omroep, wat tot nieuwe keuzes leidde. “Er ontstonden twijfels over ons werk in Nederland. Vanaf 1970 heeft TWR zich volledig gericht op de wereldwijde kerk. Vanaf 2005 zijn we ook weer begonnen met uitzendingen in Nederland, omdat de EO zich in een andere richting ontwikkelde.” 
Een recente mijlpaal is de opening van het belevingscentrum Missie & Media. “Dit centrum is er om mensen bewust te maken dat zendingswerk wereldwijd allesbehalve vanzelfsprekend is.” 

Moeilijk bereik 
De kracht van TWR ligt in het brengen van het Evangelie op plekken waar het anders niet mogelijk is. “Christenen kunnen hier in Nederland makkelijk hun geloof delen, maar in landen als Noord-Korea of Iran is dat moeilijk zoniet onmogelijk. TWR werkt juist daar waar mensen onbereikbaar zijn voor het Evangelie.” 
 
In Noord-Korea is radio de enige toegangsweg. “Internet is volledig afgesloten. De enige mogelijkheid is radio-uitzending over lange afstanden. Mensen luisteren in het geheim, ondanks dat radiobezit strafbaar is.” 
 
Ook in een aantal islamitische landen is de boodschap moeilijk toegankelijk. “Iran blokkeert alles behalve door hen goedgekeurde websites. Toch kunnen wij die blokkades vaak omzeilen, zodat onze programma’s toch te beluisteren zijn.” 
In Indonesië werkt TWR juist via FM-zenders. “Daar hoor je het Evangelie in auto’s, bij de kapper en in de werkplaats. Op die manier kom je heel dicht bij de mensen.” 
 
Getuigenissen uit gesloten landen 
Smits reist regelmatig om het werk met eigen ogen te zien. “Deels om verantwoording af te leggen aan onze achterban, deels om getuigenissen te horen.” 
Zo reisde Smits laatst naar Pakistan: “Daar kon ik bij hoge uitzondering met christenen spreken, onder strikte veiligheidsmaatregelen. Anders breng je hen direct in gevaar.” 

Ook ontmoette hij Afghaanse vluchtelingen in een huiskerk. “Toen wij daar waren, werd er een inval gedaan. Mensen konden hun huis niet meer uit. Ze werden zelfs door de politie bedreigd. Toch gaan ze door met het verspreiden van het Evangelie, bijvoorbeeld via SD-kaartjes met Bijbelteksten en programma’s.” 

Soms ziet Smits ook hoe een opwekking ontstaat. “Bij de Danieten, een stam verspreid door West-Afrika, heeft een grote verandering plaatsgevonden. Kerken worden gebouwd, vijandige stammen leven in vrede samen. Onze uitzendingen zijn daar een belangrijk hulpmiddel, maar zijn altijd in samenwerking met lokale christenen.” 
Smits benadrukt dat TWR nooit los van de lokale kerk werkt. “De radio is vaak een eerste contactmoment. Daarna is het de plaatselijke kerk of een evangelist die de nazorg doet. Dat is veel effectiever.” 
 
De uitdaging van nieuwe media 
De toekomst van TWR ligt niet alleen in radio. “De grootste uitdaging is om aan te sluiten bij de mediaconsumptie wereldwijd. Sommige landen lopen ver achter, andere juist voorop. Zodra mensen internet ontdekken, gaat die ontwikkeling razendsnel. Wij moeten steeds meebewegen.” 
 
Daarbij houdt TWR-rekening met culturele verschillen. “Moslims kennen veel verhalen uit het Oude Testament. Wij sluiten daarop aan en laten zien hoe de voor hun bekende profeten wijzen naar Christus. Bij boeddhisten of atheïsten is dat totaal anders. Je moet altijd beginnen bij hun denkwereld en wereldvisie.” 

Betrokkenheid uit Nederland 
Smits is eerlijk over de situatie in ons land. “Nederlandse christenen zijn vaak druk en vergeten het belang van zendingswerk. Terwijl dat juist de kern is van het Evangelie: God zond Zijn Zoon om deze wereld te redden. Wij moeten Zijn grote daden bekendmaken.” 

Hij ziet verschillende manieren om mee te doen: “Gebed, financiële steun, vrijwilligerswerk of zelfs uitzending naar een werkgebied. Vrijwilligers blijven nodig, al nemen kerken in Afrika en Azië steeds meer taken zelf op zich.” 
 
Hoop zonder grenzen 
Wat TWR wereldwijd drijft, vat Smits samen in de internationale slogan: Hope has no barriers. “Hoop kent geen grenzen. Het is niet zomaar een vage hoop, maar de grondige hoop door de gestorven en opgestane Christus. Die hoop biedt redding en een betere toekomst.” 
 
Smits besluit met een oproep: “Laten we als christenen in Nederland blijven bidden en geven. Vertel de daden van God onder de volken, zodat ook moslims, boeddhisten en atheïsten Zijn naam gaan loven en prijzen.”