De regels zijn specifiek gericht op buitenlanders in China. Christenen uit het buitenland mogen nog wel in China verblijven, maar de restricties nemen toe. Alle evenementen waar buitenlanders bij betrokken zijn – of het nu gaat om kerkdiensten, zendingswerk of christelijke bijeenkomsten – moeten worden goedgekeurd door autoriteiten voordat ze legaal zijn. In de praktijk is het erg onwaarschijnlijk dat autoriteiten deze toestemming geven. Hoewel het christendom officieel is toegestaan in China en binnen de zogeheten Drie-Zelf kerken diensten mogen organiseren, houdt de overheid daar nauwlettend toezicht op.

Illegale activiteiten
Buitenlanders die China binnenkomen, mogen geen religieuze boeken of audiovisuele materialen hebben die ‘de hoeveelheid voor persoonlijk gebruik te boven gaan’. Uitzonderingen op deze regel moeten via een speciale weg bij de douane worden aangegeven. Met andere woorden: dit verbiedt de invoer van religieuze boeken, waaronder Bijbels.

Met de nieuwe regels en de uitleg daarvan, wordt een breed scala aan religieuze activiteiten vanaf heden als illegaal beschouwd. Dit omvat:

• ‘buitenlandse bemoeienis met Chinese religieuze groepen’
• oprichten van religieuze organisaties
• bevorderen van ‘religieus extremisme’
• Chinese burgers uitnodigen om zich bij een religie aan te sluiten
• produceren of verkopen van religieuze boeken
• religieus onderwijs geven (waaronder dus christelijk onderwijs of training)
• het aannemen van donaties van Chinese organisaties/burgers voor religieuze doeleinden.

De regels verbieden daarnaast het gebruik van religie om China’s nationale eenheid, etnische solidariteit, religieuze harmonie en sociale stabiliteit te ondermijnen – vage termen die de Communistische Partij ruimte biedt om alles uit de weg te ruimen wat als een bedreiging gezien kan worden.

Update van bestaande wetten
Deze beperkingen vloeien voort uit de onlangs herziene ‘Uitvoeringsregels voor het beheer van religieuze activiteiten van buitenlanders in de Volksrepubliek China’. De wetten zelf dateren uit 1994 en zijn dus niet nieuw. De Chinese regering heeft eerder voorschriften uitgevaardigd met betrekking tot die bestaande wetten en deze nieuwe regels zijn een gedetailleerde aanvulling hierop. In voorgaande jaren was het opvallend dat de uitvoering van de controle op deze nieuwe regels in de ene regio strikter was dan de andere regio.

China heeft nooit visa verleend aan buitenlanders die verklaarden met zendingsdoeleinden het land te bezoeken; dit werk is altijd onder een andere noemer uitgevoerd. De nieuwe regels maken dat veel moeilijker. Er zijn ook zorgen dat de beperkingen zullen leiden tot meer druk op binnenlandse religieuze organisaties.