Deze dag lees ik met jullie een tekst uit Jeremia 23:23, waar God het uitroept: 'Ben Ik alleen een God van dichtbij, ben Ik niet ook een God van ver?' Ik zag een tijd geleden op televisie een bizar interview met bioloog en atheïst Midas Dekkers. Hij zei: "Er is niemand die op ons past en het leven dient geen enkel doel.' Midas vertelde dat twee van zijn zusjes ongelukkig waren, oftewel zwaar gehandicapt. De beelden van hun lijden hadden diepe indruk op hem gemaakt en steevast sprak hij over hen als 'mislukte kindjes' en 'mormels'", vertelt Van de Kamp.

"Hij vertelde eerlijk dat hij niet hield van zijn zusjes, het was hem niet gelukt. Hij zei: 'Het was makkelijker om een band op te bouwen met een cavia dan met dit hopeloos getormenteerde hoopje cellen. De schepper die dat in elkaar heeft geknutseld, zou ik wel eens in een donker steegje willen tegenkomen.' De evolutietheorie werd voor Midas een nieuw fundament onder zijn wereldbeeld, maar troost heeft hij er niet in kunnen vinden.

Dan dacht ik bij mijzelf: wat is het leven waard als je je slechts focust op de magere tachtig jaar die je op aarde doorbrengt? God kijkt veel verder dan de jaren die wij op aarde zijn. Hij ziet ons in het licht van de eeuwigheid. Zoals we vandaag lazen, is God zowel de God van dichtbij als ook de God van ver. De God van ver overziet alles, en de God van dichtbij houdt je hand vast. De God van ver ziet je in het licht van de eeuwigheid en de God van dichtbij loopt met je mee als het moeilijk wordt. God kijkt naar mislukte kindjes met een glimlach op Zijn gezicht. Hij geniet intens van hen, want Hij ziet hen al zoals ze eens zullen zijn. Ik gun het Midas om met terugwerkende kracht door de ogen van God naar zijn zusjes te kijken."

Bekijk in onderstaande video van Stichting Vrij Zijn de 150e aflevering van de serie 'Begin je dag met God' terug: