Luisteren naar jongeren, hoe pak je dat aan? 
“Een mooi moment dat ik me herinner was toen ik in mijn vorige gemeente 
jongeren van 18+ uitnodigde voor een kampvuuravond. De uitnodiging was 
simpel: ‘kom je verhalen vertellen. Hoe ervaar je de gemeenschap waar je lid van 
bent? Wat vind je mooi? Wat zijn de sterke punten?’ Er was een ongedwongen sfeer en veel jongeren waardeerden het dat er echt naar hen geluisterd werd. Het waren 
geen enorme aantallen jongeren, maar degenen die er waren gaven waardevolle 
inzichten over wat ze sterk vonden aan de kerkgemeenschap. Dit gaf mij ook een 
beeld van wat er nodig was om verder een plek te creëren waar alle generaties samen kunnen optrekken.”

Heb je deze ervaring meegenomen naar je huidige werkplek?
“Zeker. Het uitnodigen van jongeren om open te spreken over hoe ze de 
gemeenschap ervaren doe ik nu ook. Niet altijd met een kampvuur, maar ik probeer 
plekken te benutten waar jongeren toch al zijn. Niet mijn eigen programma afdraaien, wat ik vaak doe tijdens catechisatie of jeugdvereniging, maar de avond omkeren en vragen: ‘vertel eens, hoe ervaren jullie deze gemeente? Wat is goed en wat kan groeien?’ Op die manier krijg je een breder beeld van wat er onder jongeren leeft.”

Heb je bewust gekozen voor momenten waarop jongeren al samenkomen? 
“Ja, want bij een speciale uitnodiging voor zo’n kampvuuravond komen vaak de 
jongeren die al gemotiveerd zijn. Maar er zijn ook jongeren die denken: ‘mijn verhaal 
is niet zo belangrijk.’ Door gebruik te maken van momenten waarop ze toch al samen zijn, hoor je ook de verhalen van de meer bescheiden jongeren, die anders misschien niet naar voren komen. Dat geeft een breder perspectief.”

Zijn er ook uitdagingen in het gesprek met jongeren? 
“Een grote uitdaging vind ik het bereiken van jongeren die zich niet meer 
thuis voelen in de groep. Die jongeren komen niet naar activiteiten of kerkdiensten. 
Het is moeilijk om hen te spreken en te ontdekken wat de kerkgemeenschap 
voor hen kan betekenen. Hoe willen zij betrokken zijn? Het is lastig om dat contact te leggen en er vervolgens diepgang in te krijgen.”

In veel activiteiten wordt niet specifiek iemand aangesteld om te luisteren 
naar jongeren. Waarom is luisteren zo belangrijk?
“Omdat de relatie met jongeren centraal zou moeten staan. Tijd en aandacht zijn 
ontzettend schaars tegenwoordig, en juist een luisterend oor kan een enorm verschil maken. Veel in het leven van jongeren is vluchtig en oppervlakkig, maar ze genieten van diepgaande gesprekken als je ze die kans geeft. Het biedt hen de ruimte om echt te vertellen wat er in hen leeft, en daardoor komen ze tot bloei.”

Doet het ook iets met jou om naar jongeren te luisteren?
“Absoluut. Die momenten waarin ik mag luisteren, zijn voor mij ook vormend. 
Jongeren bedanken mij vaak na zo’n gesprek, maar ik denk dan: ik moet jullie 
net zo goed bedanken. Hun verhalen bemoedigen mij, inspireren me en laten me 
groeien.”

Als je met jongeren in gesprek gaat, word je vanzelf ambassadeur van hun generatie. Hoe zie jij dat?
“Ik vind het belangrijk dat niet alleen ik, maar ook andere gemeenteleden luisteren 
naar jongeren. Soms wordt er vooral over jongeren gepraat in plaats van met hen, 
vaak uit positieve bedoelingen. Een mooi voorbeeld hiervan is een avond in onze 
gemeente waar gesproken zou worden over het avondmaal in relatie tot jongeren. 
In plaats van catechisatie te geven, nam ik al mijn groepen mee naar deze avond. 
Zo waren er ineens 30 jongeren aanwezig en moesten de volwassenen wel naar 
hen luisteren. Dat leverde mooie nieuwe inzichten op.”

Is dat wat je bedoelt met kerk zijn met alle generaties? 
“Ja. Voor komende gemeenteavonden heb ik gevraagd om het nu zo te organiseren 
dat we ook door de bril van jongeren kijken. Tijdens die specifieke avond werd er 
apart geapplaudisseerd voor de jongeren, wat voor hen een bemoediging was. Ze 
voelden dat hun stem ertoe deed, en de volwassenen leerden hoe jongeren tegen 
het thema aankijken. Ze ontdekten dat jongeren zich veel minder druk maken over 
bepaalde zaken dan zij zelf.”

We hebben nu vooral over jongeren gepraat, hoe zit het met ouderen? 
“Leeftijd hoeft geen barrière te zijn om jongeren te bereiken. We hebben een 
jeugdouderling die in de 70 is, maar voor jongeren erg belangrijk is. In wie hij is, 
hoe hij dingen aanpakt, zegt leeftijd niets meer. Zijn puurheid, echtheid en de manier waarop hij zijn levensverhaal deelt, raken jongeren. Je hoeft niet alles te weten over de leefwereld van jongeren om toch van betekenis voor hen te zijn.”

Wat zou je nog willen meegeven? 
“Ik wens iedereen in de kerk toe dat ze zelf tijd maken om met jongeren te praten. Het is zo vormend voor je eigen geloof om tijd met hen door te brengen. Het zou een gemiste kans zijn als je het alleen door anderen laat doen en niet zelf de gesprekken aangaat. Maak er ruimte voor in je agenda!”