Stichting HOE zet zich in voor christelijke gemeenschappen in Oost-Europa. De organisatie, met een klein kantoor in Barneveld en een netwerk van meer dan tachtig vrijwilligers, richt zich op diaconaat, gemeenteopbouw en christelijk onderwijs. Frans Boer beschrijft de missie van de stichting als volgt: “We helpen broeders en zusters om hun Bijbelse roeping te vervullen. Dat doen we niet alleen door het Evangelie te delen, maar ook door praktische hulp te bieden, zoals voedsel, brandhout en ondersteuning voor projecten in gemeenschappen die dat hard nodig hebben.”

De projecten in Zuidwest-Roemenië zijn hier een duidelijk voorbeeld van. Deze regio kampt niet alleen met extreme armoede, maar ook met de geestelijke nalatenschap van het communisme en de overwegend orthodoxe invloed in het land.

Het eerste project dat de vier mannen bezochten, bevindt zich in de stad Craiova. “Hier bevindt zich een christelijke gemeente die geleid wordt door voorganger Constantin en zo’n 70 leden telt. Tijdens een presentatie deelde hij meer over het werk van de gemeente en de uitdagingen waarmee ze te maken hebben”, vertelt Boer. 

Zo is de gemeente zeer actief in missionair werk, onder meer door het opzetten van jeugdkampen en een naschools project. “Constantin benadrukte hoe belangrijk het is om jongeren te bereiken met het Evangelie, vooral in een land waar de orthodoxe kerk vaak als dominante religieuze kracht wordt gezien. Hij nodigde ons uit om in de toekomst een jeugdgroep naar Roemenië te sturen om te helpen bij een van de jeugdkampen.”

Het naschoolse opvangproject biedt kinderen een warme maaltijd en ondersteuning bij hun studie, zo maakt Boer duidelijk. “Veel ouders zijn afwezig vanwege hun werk in West-Europa of omdat ze zelf niet in staat zijn om voor hun kinderen te zorgen. Dit project is niet alleen een praktische steun in het leven van de kinderen, maar ook een manier om hen te binden aan de liefde van God. Door dit soort initiatieven zien de kinderen niet alleen dat er voor hen gezorgd wordt, maar ook dat er hoop is. Zelfs in moeilijke omstandigheden.”

Het tweede project dat de groep bezocht, bevindt zich in Oltenia. Dit is een regio die bekendstaat als een van de armste en geestelijk droogste gebieden in Roemenië. Hier ondersteunen drie evangelisten, Ion Color, Titu Cirstenoiu en Aurel Bazavan, de lokale bevolking op verschillende manieren. “Color werkt in de dorpen Ostrovu Corbului en Murgilești. Hier bezoekt hij mensen thuis en biedt hun zowel praktische als geestelijke ondersteuning. Cirstenoiu richt zich op gevangeniswerk. In twee gevangenissen deelt hij de Bijbelse boodschap en biedt hij persoonlijke aandacht aan de gevangenen. Cirstenoiu gaf aan dat de gevangenen vaak jonge mannen onder de veertig zijn en vaak door een gebrek aan perspectief in het criminele circuit belanden. Zijn programma bestaat uit gebed, Bijbellezen, meditatie en het beantwoorden van vragen. Soms helpt hij gevangenen ook met praktische benodigdheden zoals kleding en tandpasta.

Na hun vrijlating onderhoudt Cirstenoiu contact met sommige gevangenen en bemoedigt hen om hun leven op te bouwen. Het is mooi om te zien dat er ex-gevangenen zijn die nu mee willen helpen bij de gevangenismissie.”

De evangelist Bazavan dient drie gemeenten, maakt de fondsenwerver vervolgens duidelijk. Om precies te zijn in Hinova, Gruia en Noaptesa. In Noaptesa groeit de gemeente en telt deze inmiddels 30 leden. Bazavan werkt met mensen die vaak aan de rand van de samenleving staan en aandacht nodig hebben op alle vlakken van het leven. Hij benadrukte het belang van trouw en consistentie in zijn werk: ‘Eén daad zegt meer dan duizend woorden.’ Bazavan haalt kracht uit zijn relatie met God en noemt Spreuken 24 als zijn inspiratiebron. Hij laat zien hoe belangrijk het is om als voorganger niet alleen anderen te voeden, maar ook zelf gevoed te worden door God en de gemeenschap.”

Tijdens hun reis werden Boer en de diakenen geconfronteerd met de harde realiteit van het leven in Zuidwest-Roemenië. Mensen kampen met extreme armoede en moeten vaak kiezen tussen voedsel en medicijnen. Boer beschrijft hoe zwaar het leven is: “Je ziet huizen die nauwelijks bewoonbaar zijn en mensen met gezichten die de sporen van een zwaar bestaan dragen. Maar wat me het meest raakt, is hoe warm en gastvrij deze mensen desondanks zijn.”

Toch is er ook hoop. De evangelisten en voorgangers in deze regio laten zien hoe doorzettingsvermogen en toewijding vrucht kunnen dragen, zelfs in moeilijke omstandigheden. Boer benadrukt hoe belangrijk het is dat Stichting HOE hen blijft ondersteunen: “Deze mensen werken onder zware omstandigheden, maar ze blijven trouw aan hun roeping. Dat is inspirerend en verdient onze steun.”

Winterhulp 
Een van de belangrijkste initiatieven van Stichting HOE is de jaarlijkse Winterhulpactie. Deze actie richt zich op het bieden van praktische hulp, zoals brandhout, voedsel en medicijnen, om de barre wintermaanden door te komen. Boer legt uit: “De winter is de zwaarste tijd van het jaar. Mensen moeten vaak kiezen tussen warmte en eten. Met Winterhulp kunnen we hen bijstaan en tegelijkertijd laten zien dat ze niet vergeten zijn.”

De Winterhulpactie loopt jaarlijks van november tot en met maart en is gericht op meerdere landen in Oost-Europa. In Roemenië is de hulp vaak letterlijk levensreddend. Boer roept christenen in Nederland op om bij te dragen aan deze actie: “In een grote duisternis kan zelfs een klein lichtje veel betekenen. Elke gift maakt een verschil.”

Voor Frans Boer en de diakenen was de reis naar Zuidwest-Roemenië een bevestiging van hoe belangrijk het werk van Stichting HOE is. Het bezoek gaf niet alleen een gezicht aan de nood, maar ook aan de hoop die het Evangelie biedt. Boer sluit af: “We mogen een klein onderdeel zijn van een groot werk. Het is een zegen om te zien hoe God door deze projecten levens verandert. Maar we kunnen dit niet alleen. We hebben gebed, betrokkenheid en steun nodig om dit werk voort te zetten.”

Met projecten zoals die in Craiova en Oltenia laat Stichting HOE zien dat diaconaat en missie hand in hand gaan. Boer benadrukt: “Laten we samen het licht van het Evangelie blijven verspreiden, juist op de donkere plekken van deze wereld."