“Jim was de oudste van onze vijf kinderen, een nieuwsgierige jongen die altijd aan het lezen was en graag naar anderen luisterde", vertelde Diane aan CBN News. Zijn passie voor verhalen en nieuwsgierigheid naar de gevolgen van oorlog voor burgers en kinderen dreven hem om journalist te worden. Zijn moeder legt uit: “Hij wilde begrijpen waarom mensen aan de oorlog deelnemen en wat de effecten daarvan zijn op gewone mensen.”

In 2012 werd James Foley ontvoerd door ISIS tijdens zijn werk als freelancejournalist in Syrië. Voor zijn familie kwam dit als een grote schok, ondanks dat hij in 2011 al eens gevangen was genomen in Libië, een situatie die toen nog goed afliep. De stilte op Thanksgiving 2012, toen Jim zijn familie niet zoals gewoonlijk belde, was het eerste teken dat er iets mis was.

Diane Foley benaderde de Amerikaanse overheid om haar zoon te redden, maar al snel bleek dat ze niet de hulp kreeg die ze nodig had. “Toen ik contact opnam met de regering en zij zeiden dat Jim hun hoogste prioriteit had, geloofde ik dat te lang", vertelt ze. Ze werd geadviseerd om stil te blijven, maar dat leidde alleen maar tot meer frustratie en verdriet. “Aan het begin van het nieuwe jaar voelde ik dat ik de media moest inschakelen. Ik had echt hulp nodig.”

Ondanks haar inspanningen leek de Amerikaanse regering de zaak van James niet te prioriteren. Terwijl Europese gegijzelden terug naar huis werden gehaald, voelde Diane dat haar zoon in de steek werd gelaten. Ze werd gedreven door haar geloof, zelfs toen duidelijk werd dat de regering niet van plan was om met de terroristen te onderhandelen.

Na twee jaar van onzekerheid kwam het hartverscheurende nieuws dat James Foley geëxecuteerd was door ISIS, en dat zijn dood werd vastgelegd in een video. Voor Diane was dit een moment van intense woede en teleurstelling, vooral richting de regering. “Ik was erg boos, want ik voelde dat ik niet gerespecteerd werd, dat ik van het kastje naar de muur werd gestuurd zonder eerlijke antwoorden te krijgen", legt ze uit.

Toch koos Diane ervoor om niet te blijven hangen in haat en bitterheid. Ze liet zich hierbij inspireren door haar zoon, die altijd het goede in mensen zag. “Jim was altijd optimistisch en ging uit van het goede in anderen. Ik voelde me uitgedaagd door God en Jim om hetzelfde te doen”, zegt ze. Haar geloof in een liefdevolle en barmhartige God hielp haar om te vergeven en door te gaan.

Diane heeft de pijn en frustratie omgezet in positieve actie. In de afgelopen tien jaar heeft ze zich ingezet om andere gegijzelden en hun families te helpen en werkt ze samen met de overheid en hulporganisaties om verbeteringen aan te brengen in gijzelingsbeleid. Ter ere van Jims verjaardag organiseert de familie ieder jaar de James W. Foley Freedom Run, een evenement om vrijheid te vieren en bewustwording te creëren over persvrijheid.

Ze benadrukt de kracht van vergeving en liefde in het genezingsproces. “Ik hoop dat we meer van elkaar leren houden en leren vergeven, hoe moeilijk dat soms ook is", zegt Diane. Haar geloofslessen zijn te lezen in haar boek American Mother, waarin ze vertelt hoe ze de ergste nachtmerrie van elke ouder heeft doorstaan.