“Een oecumenisch initiatief, een platform en een studiedag. Dat hebben we toch vaker gezien”, maakt Huijgen duidelijk in het begin van zijn lezing, verwijzend naar de oprichting van Platform Rome-Reformatie. “Aandacht voor oecumene in het westen lijkt een verdwijnende zaak. Ik heb me afgevraagd of ik hier een verhaal zou moeten houden. De generale synode van de Christelijke Gereformeerde Kerken buigt zich momenteel over wat te doen met kerken die tegen synodebesluiten in vrouwelijke ambtsdragers bevestigen. Sommigen spreken met droge ogen over mogelijkheid van een scheuring, onder wie mensen die ik heb opgeleid. Zij vinden dat de kerk gezuiverd moet worden van wie zich niet aan besluiten houdt.”

“In de Nederlandse Geloofsbelijdenis lees ik dat de ware kerk is waar het Woord van God wordt verkondigd en de sacramenten worden bediend. Voor velen is dit te abstract. ‘We kunnen toch niet hebben dat mensen zover uit de pas lopen? We moeten reëel blijven’, zo wordt gesteld. Hier zijn we bij de kern van wat ik te zeggen heb. Laten we realistisch blijven. Maar dan ook écht realistisch. In zijn tekst over het verantwoordelijke leven, overweegt Dietrich Bonhoeffer dat iedereen die verantwoordelijk handelt doet wat bij de werkelijkheid past. Wat is passen bij de werkelijkheid? De werkelijkheid is door God in Christus geopenbaard. En dat bepaalt alles.”