Ds. W. F. ’t Hart merkt in zijn antwoord op dat worstelingen op het gebied van geloofszekerheid een voortdurend terugkerend thema is. "Dat komt vanuit een besef van angst", schrijft de predikant. "Wij zijn bang dat we onszelf bedriegen. En het is niet niks: je bedriegt jezelf dan voor de eeuwigheid. Vandaar de voorzichtigheid. Vandaar de aarzeling. Maar vandaar ook de torenhoge muren die opgetrokken worden. De kenmerken waaraan voldaan moet worden.

Wij maken het met elkaar zo ongelooflijk ingewikkeld. En we laten mensen bungelen tussen hoop en vrees. Zonder dat ons duidelijk wordt wat het leven met de HEERE nu inhoudt. De HEERE komt je tegemoet in Zijn Woord. Hij roept je, elke keer wanneer je in dat Woord leest. Hij roept je tot gehoorzaamheid. Hij biedt je de zaligheid aan.

De gemeenteleden die ik onder mijn hoede heb, kunnen het voorbeeld inmiddels wel dromen. Bij de plaatselijke bakker krijgen kinderen een koekje aangeboden. Wil je een koekje? Alstublieft. Geen twijfel of de bakker dat koekje geeft. Als dat koekje jou wordt aangeboden, kun je dat koekje dan stelen? Welnee! Als de Heere Jezus je wordt aangeboden in de prediking van het Woord, kun je Hem dan stelen? Welnee! Hij biedt zich aan. En Zijn Geest is het Die jou je handen doet uitstrekken om Hem te ontvangen."

Ook maakt de hersteld hervormde predikant uit Tholen duidelijk dat het aantal mensen dat op "opzienbarende wijze tot bekering" is gekomen in de Bijbel op één hand te tellen is. "We hoeven niet te wachten op een bijzondere ervaring. Het gaat om de vraag die de Paasvorst Petrus stelt. Vragensteller, heb je Jezus lief?"