Het verlies van zijn zicht heeft grote gevolgen voor zijn dagelijks leven. Autorijden en motorrijden kan niet meer en ook lezen en mensen herkennen is vrijwel onmogelijk geworden. Vooral de gevolgen voor zijn gezin raken hem.

"Ik kan nooit de kinderen van de trein halen. Dat vind ik heel erg vervelend", vertelt hij. Ook de gedachte dat hij eventuele kleinkinderen niet goed zal kunnen zien, vindt hij moeilijk. Zelfs zijn eigen dochter herkent hij pas wanneer ze vlak voor hem staat en haar stem laat horen.

Tegelijk wil hij niet in de eerste plaats vanwege zijn beperking worden benaderd. "Eigenlijk wil ik geaccepteerd worden zoals ik ben, zonder dat mensen dat meteen aan mij kunnen zien."

Ondanks alles is Dick niet tot de conclusie gekomen dat zijn geloof in God onhoudbaar is geworden. Het tegenovergestelde gebeurde naar eigen zeggen. Hij kreeg meer oog voor de schoonheid en complexiteit van het leven.

"Ik geloof in een hele mooie schepping waar ik gewoon nog heel veel van kan genieten", vertelt hij. "Ik heb eerder nog meer bewondering gekregen voor hoe mooi de wereld is, wat er voor mooie dingen allemaal zijn en hoe ingenieus ons lichaam functioneert."

Dat zijn lichaam 54 jaar goed heeft gefunctioneerd, ervaart hij eerder als iets wonderlijks dan als vanzelfsprekend. Zijn plotselinge beperking heeft hem daarom niet van God verwijderd.

"Dat vind ik eerder een wonder dan dat ik me heel boos maak en me zou willen afzetten van: dan kan er ook helemaal geen God bestaan", legt hij uit. De gedachte dat God hem zijn slechte zicht zou hebben aangedaan, herkent hij evenmin. "Zo heb ik het nooit kunnen voelen."

Bekijk de video en lees hier meer over 'Petrus in het land':