Het antwoord was van tevoren uit te tekenen: je zag cursisten dan altijd driftig nee schudden. "Zelfs niet als ik erbij zou zeggen dat ik dan sneller naar iemand kon komen die bijstand nodig had?" Gegrinnik en opnieuw volgde steevast de afwijzing. Nee, zo werkt God niet, weten zelfs mensen die (nog) niet geloven.

Tijden veranderen. Tegenwoordig zijn er bedieningen waarbij dure en snelle auto’s wel degelijk een rol spelen. Sommige voormannen in christelijk Nederland flaneren er gerust mee en reageren zelfs geïrriteerd als je ze erover bevraagt. Je ziet ze denken: waar bemoeit hij zich mee? Ik verdien dit. Sterker nog, God vindt dat ik dit verdien.

Ze delen evenzo gemakkelijk auto’s uit aan hun adepten en volgelingen. Waarom ook niet? God wil toch het beste voor Zijn kinderen? En is een auto niet een kleinigheid voor de Heer? Een voorganger die "alles had opgegeven" om zijn gemeente te stichten, kreeg van de Heer zelf te horen dat hij niet te klein moest denken als het aankwam op zijn arbeidsvoorwaarden als voorganger. Hij wilde graag een grote auto, daar ging zijn hart naar uit, maar hij durfde het niet te vragen. In een interview vertelt hij hoe hij letterlijk de Heer tot hem hoorde spreken: ‘Waarom zit er in jouw denken een kader dat Ik je alleen maar een klein autootje zou willen geven? Waarom denk je zo klein van Mij?’

Het is een heel nieuwe interpretatie van de Geest waait waar Hij wil, zullen we maar zeggen. Hoe dan ook, het kan verkeren: het geloof mag tegenwoordig kennelijk best de vleselijke belangen en begeerten bevredigen. Die Nederlandse, calvinistische, bekrompen zuinigheid die hier bedenkelijk naar kijkt, deugt niet. Die zien we bij God niet. Prijs je rijk krijgt een heel andere betekenis!

Misschien begrijp ik het niet en/of word ik oud. Misschien is mijn geloof te beperkt en moet ik wachten op verder licht. Wie zal het zeggen? Toch blijft in mijn hoofd die oude tekst hangen van Paulus uit Galaten 5: 24: ‘Maar wie van Christus zijn, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd.’ De voorganger uit het aangehaalde voorbeeld wilde een Audi RS6, maar moest uiteindelijke genoegen nemen met slechts een BMW… Ik twijfel of Paulus dit met deze tekst bedoelde.