“Al tijdens mijn opleiding zei ik dat ik als verpleegkundige meer kan doen dan alleen in Nederland werken en dat ik een keer met Mercy Ships mee zou gaan. Het leek mij prachtig om in een land te werken waar het voor mensen moeilijk is om medische zorg te krijgen en op die manier iets van Gods liefde te laten zien”, vertelt Miranda. 

“Hoewel ik in 2011 al afstudeerde, duurde het flink wat jaren voordat ik de stap durfde te zetten. Ik vond dat ik eerst meer ervaring nodig had en ik mijn Engels moest bijspijkeren. In 2019 zette ik de stap, maar toen kwam de coronapandemie. Drie jaar later – dat was vorig jaar oktober – stapte ik alsnog aan boord van de Global Mercy.”

Miranda vertelt waarom het werk van Mercy Ships haar zodanig aanspreekt dat ze besluit zich aan te melden. “Het mooie van Mercy Ships is dat we niet alleen tijdelijk zorg verlenen in de landen waar we komen, maar dat er ook op ingezet wordt om de gezondheidszorg te verbeteren en voor mensen toegankelijk te maken. Zo krijgen artsen en verpleegkundigen scholing aan boord, zodat ze zelf in staat zijn om operaties uit te voeren of patiënten beter te verzorgen. Dat doen we met de instelling om uiteindelijk overbodig te worden.”  

Met een bagage aan opgedane ervaring in Nederland – zo werkte ze onder meer op de verpleegafdeling, de medium care, de intensive care en de recovery – stapt Miranda in oktober 2023 voor twee maanden aan boord van de Global Mercy. Het ziekenhuisschip ligt dan in Sierra Leone. “Ik heb in die acht weken ontzettend veel meegemaakt”, vertelt ze breed glimlachend. “Het was heel bijzonder dat zodra je je cabin uitstapte, er altijd wel iemand was waarmee je een kop koffie kon drinken of kon bijpraten. Ik at ook nooit alleen. Als collega’s vorm je een hecht team, een gemeenschap. Je ziet elkaar dagelijks en je maakt ook tijdens het werk met elkaar van alles mee. In die zin zijn we echt familie. Familieleden delen alles met elkaar en dat is hier niet anders. Het is zo fijn dat je alles wat je meemaakt met een ander kan delen, zonder dat je eerst de telefoon moet pakken.”

Hoe ziet een gemiddelde werkdag van een recovery verpleegkundige aan boord van Mercy Ships er eigenlijk uit? “De recovery bestaat eigenlijk uit twee delen”, reageert ze. “In de holding worden patiënten op de operatie voorbereid. Samen met de afdelingsverpleegkundige controleer je of alles in orde is: zijn alle gegevens oké? Zijn alle scans gemaakt? Is de patiënt daadwerkelijk klaar voor de operatie of moet er nog eerst bloed geprikt worden? Als alles in orde is, brengt de OK-assistent de patiënt naar de operatiekamer. Uiteraard licht je de patiënt vooraf in wat hij of zij kan verwachten, zowel voor als na de operatie. Hier sta ik één dag per week. De andere vier dagen ben ik op de uitslaapkamer waar de patiënten gebracht worden na de operatie. Je zorgt dat er indien nodig goede pijnstilling gegeven wordt, controleert of ze niet misselijk zijn en je houdt het herstel in de gaten. In die zin is het niet heel anders dan in Nederland als je op een recovery werkt, maar wat ik wel merkte dat is het werk heel anders aanvoelt door de patiënten zelf. 

Als ze aan boord stappen om geopereerd te worden, staan ze bijna te trappelen: ‘Komt de dokter al? Mag ik al naar de OK?’ Ik zie gewoon hun verlangen naar verandering in hun ogen terug. Ook als ik de patiënten weer voor het eerst na de operatie spreek, dan merk ik dat er echt iets veranderd is. Niet alleen uitwendig, maar ook inwendig: ‘Ik mag er weer zijn! Ik hoor weer bij de gemeenschap! Ik kan weer aan het werk.’ Dat geeft ontzettend veel voldoening.”

Terugblikkend op die twee maanden aan boord, zijn Miranda veel situaties bijgebleven. “Eén daarvan is een vrouw die een grote tumor in haar kaak had. Ze dekte dat eigenlijk continu af met een doekje en durfde mij uit schaamte ook niet aan te kijken. Op het moment dat ze terugkwam van de operatie en voordat ze überhaupt in de spiegel keek, zag ik de grote blijdschap op haar gezicht en haar ogen glinsterden als nooit tevoren. Toen ze vervolgens in de spiegel keek, zag ik een blik die ik nooit meer vergeet. Deze vrouw had haar hele eigenwaarde weer terug.”

Haar christelijk geloof speelt een cruciale rol in haar werk, zo vertelt Miranda vervolgens. “Het werk dat ik mag doen is eigenlijk het ‘middel’ waarmee ik Gods liefde kan laten zien. Ik ben ook niet zo’n prater”, zegt ze lachend. “Ik probeer er gewoon voor de patiënten te zijn door hen aandacht te geven. Wat ik vaak merk is dat patiënten zichzelf minderwaardig vinden door wat ze hebben, iets wat je veel tegenkomt in de Afrikaanse cultuur. Door hen in de ogen te kijken en een hand op de schouder te leggen, weten ze zich weer als mens gezien. Dan gebeurt er – nog voor ze geopereerd zijn – al heel veel.”

Wat ook heel mooi is, is dat we aan de patiënten vragen of we eerst voor hen mogen bidden voordat ze naar de operatiekamer gaan”, vervolgt ze. “Eigenlijk zeggen alle patiënten wel ja, ongeacht of ze christen of moslim zijn. Het is heel mooi om deel te zijn van een team die vanuit dezelfde instelling en geloofsovertuiging het werk doet. Dat maakt ook dat de band onderling heel hecht is.”

Door alle indrukwekkende ervaringen die Miranda vorig jaar opdeed, wil ze opnieuw voor Mercy Ships aan de slag. In oktober stapt ze voor een periode van 20 maanden opnieuw aan boord van de Global Mercy dat haar field service in Sierra Leone verlengde. “Dat was wel mijn wens, ook omdat ik het schip, de mensen aan boord en het land al ken. Het zou heel leuk zijn om weer mensen tegen te komen die ik vorig jaar al ontmoette.”

Miranda is een van de vele vrijwilligers waar Mercy Ships op kan bouwen, maar meer vrijwilligers blijven uiteraard altijd welkom. “We zijn de eerste mensen aan boord die de patiënten na hun levensveranderende operatie weer zien en dus ook de enorme blijdschap op hun gezichten als ze weer wakker worden. Dat maakt onze afdeling een heel uniek deel van het schip”, reageert Miranda als ik haar vraag waarom je als recovery verpleegkundige bij Mercy Ships aan boord moet instappen. “Maar wat dit werk voor mij het mooist maakt is de voldoening die het mij geeft en de dankbaarheid die ik proef, zie en voel bij de patiënten. In Nederland zijn mensen ook zeker dankbaar, maar dat is dat niet vergelijken met de patiënten in een land als Sierra Leone.”

Mercy Ships zoekt recovery verpleegkundigen voor de werkperiodes in Sierra Leone en Madagaskar, en vrijwilligers in andere functies! Als vrijwilliger aan boord van de ziekenhuisschepen krijg je de kans om in een unieke, uitdagende omgeving te werken en iets van de wereld te zien, én om met jouw skills bij te dragen aan het brengen van hoop en genezing. 

Meer weten over vrijwilligerswerk bij Mercy Ships? Bezoek vrijblijvend een informatieavond.