Zuid-Soedan ligt in het oosten van Afrika, ingeklemd tussen onder andere Soedan, Ethiopië en Oeganda. Het is een land waar de meerderheid van de mensen afhankelijk is van humanitaire hulp en waar miljoenen zijn gevlucht door stammenoorlogen en natuurrampen. Pibor is een van de armste regio’s in Zuid-Soedan. De meeste scholen zijn hier vernietigd en zijn er grote veiligheids- en gezondheidsrisico’s voor met name jonge kinderen. Vele duizenden kinderen in Pibor zijn ondervoed. Ook maken kinderen meer mee dan goed voor hen is, waardoor zij vaak rondlopen met trauma’s. 

Naast alle moeilijkheden is Zuid-Soedan ook een prachtig land met een rijke cultuur, hechte gemeenschappen en met mensen met hoop voor hun land. “Ik geloof dat de situatie hier kán veranderen”, vertelt Bebe Dominic. Hij is programma-coördinator van Red een Kind in de regio Pibor in Zuid-Soedan en een man met een missie. Hij wil hulp en een alternatief bieden voor het eindeloze geweld in zijn land. “We hebben zoveel grondstoffen, vruchtbare grond en mogelijkheden. Mensen wíllen hun land opbouwen en niet afhankelijk zijn van hulp van buiten. Uiteindelijk wil elke ouder zelf voor zijn kinderen kunnen zorgen. Wat we missen is bijvoorbeeld kennis over landbouw en materialen om het land te bewerken.” 

Traumazorg en landbouw
In Pibor is het door de onstabiele situatie voor Red een Kind niet mogelijk om met een zevenjarig dorpsprogramma of met kindsponsoring te werken. Samen met lokale partners en de leiding van de dorpsgemeenschappen wordt daarom geïnventariseerd waar behoefte aan is en wat mogelijk is. Denk aan de landbouwgroepen en het programma Build your Own Buddy. Dit is een traumazorgprogramma voor kinderen tussen de vijf en zeven jaar. Het programma helpt kinderen om hun gevoelens te herkennen en ermee om te gaan. Ze maken daarbij onder andere een knuffel, buddy, met lokale materialen die hen bij het omgaan met gevoelens helpt. 

Bebe ziet dat de projecten van Red een Kind in Pibor stapsgewijs een positieve verandering teweegbrengen in de dorpen. Zoals de landbouwprojecten, want in plaats van het puur afhankelijk zijn van voedselhulp worden steeds meer mensen zelfvoorzienend. “Toen we bijvoorbeeld voor het eerst met de vrouwen werkten om groenten te verbouwen, werden we uitgelachen. Maar nu zijn de eerste resultaten zichtbaar: er is meer en beter eten voor de kinderen!”  

De landbouwprojecten

Gereedschap en een pomp
Een van de vrouwen uit Pibor is Larsoch (42). Zij is sinds een aantal maanden lid van de landbouwgroep ‘Help’ in haar dorp. Ze leert hoe ze op de meest efficiënte manier groenten kan verbouwen, zodat zij en haar kinderen zelf te eten hebben én ze groenten kan verkopen. De groep ontvangt naast training ook zaden en landbouwgereedschap, zoals een schop en een waterpomp. Ze doen al het werk zelf en hebben een stuk land vlak naast de rivier zodat ze makkelijk water kunnen halen. Larsoch: “We planten de zaden om te overleven, zodat we onze kinderen eten kunnen geven. We verbouwen nu erwten, tomaten, watermeloenen, bonen en bladgroenten en hopen binnen twee weken te kunnen oogsten. Onze kinderen krijgen nu alleen pap, maar in de groep hebben we geleerd dat ze meer nodig hebben en dat groenten goed voor ze zijn.”  

Naast het stuk land van de zelfhulpgroep ligt het stuk land van James (44). Hij is een van de weinige mannen die op het land werkt en is enthousiast over het werk van zijn buurvrouwen. “Het is geweldig wat ze doen. Veel mensen lachten hen uit, maar daar trokken ze zich niets van aan. En kijk nou eens! Hun eerste oogst is al over een paar weken en dan hebben ze voldoende te eten voor hun kinderen. Ze mogen trots op zichzelf zijn. Hier in Zuid-Soedan is het normaal dat alleen de vrouwen voor het gezin zorgen, maar ik zie dat anders. Ik vind dat ik als vader hier ook een verantwoordelijkheid heb. Ik heb acht kinderen en ik wil dat er voldoende eten voor hen is. Daarom werk ik op dit stuk land. De zaden heb ik van verschillende mensen gekregen en uit de groenten die ik oogst haal ik ook weer zaden voor nieuwe planten. De grond hier is vruchtbaar. We moeten meer doen met landbouw. Dat is de oplossing voor Pibor.”  

“Ik geloof in Zuid-Soedan", vertelt Bebe. "En in de mensen hier. De eindeloze spiraal van geweld moeten we onderbreken, zodat we een verschil kunnen maken in het leven van de kinderen hier. Is er iets mooiers dan een kind gelukkig te zien?” 

Red een Kind gelooft, net als Bebe, in Pibor en de mensen daar. Wij zien de impact van het delen van kennis en het samenwerken aan langdurige oplossingen. Dit najaar vragen we dan ook aandacht voor Pibor, voor mensen als Larsoch, James én hun kinderen en kleinkinderen. Meer hierover leest u op www.redeenkind.nl/pibor.