Martin Altink is predikant van het kerkgenootschap der Zevende-dags-Adventisten in Hamburg. Beroepshalve is hij geïnteresseerd in de vertaling en uitleg van de Bijbeltekst, maar ook voor zijn persoonlijk leven maakt het een groot verschil hoe de verhalen en geschiedenissen van de Bijbel voor mensen van vandaag weergegeven worden. Een andere vertaalkeuze in hoofdstuk 42 van het boek Job, zoals nu weergegeven in de NBV21, maakte voor Martin als predikant, pastor én vader een wereld van verschil.

Martin Altink: "Bij de presentatie van de Bijbel in Gewone Taal heb ik destijds een masterclass van Matthijs de Jong - Hoofd van het vertaalproject - gevolgd. De vertaling van het boek Job werd behandeld en daarbij werd vooral stilgestaan bij de nieuwe vertaalkeuze van Job 42:5-6. In eerdere vertalingen zoals de NBV-editie uit 2004 werden deze woorden als volgt weergegeven: ‘Daarom herroep ik mijn woorden en buig ik mij, zoals ik hier zit in het stof en het vuil.’ In de NBV21 zijn deze woorden nu als volgt vertaald: ‘Maar ik zwijg verder. Want vroeger kende ik u alleen uit verhalen van anderen, maar nu heb ik u zelf gezien. Nu heb ik troost gevonden voor mijn moeilijke leven'."

Martin Altink: "Ik vind het prachtig dat deze vertaling in de NBV21 niet langer suggereert dat Job fout is geweest, zoals in oudere vertalingen kan worden gelezen in de woorden ‘ik herroep’. De nieuwe vertaalkeuze is veel meer in lijn met de rest van het boek. Vooral in het begin zie je dat er niets op Job is aan te merken en dat blijft feitelijk zo, ook als hij door veel ellende wordt getroffen."

Een persoonlijk relatie met God
"In deze laatste hoofdstukken komt God naar voren als een God die zichzelf laat kennen. Zo is er een heel persoonlijke relatie ontstaan met Job. Dit Godsbeeld is van grote betekenis voor mij persoonlijk. Wij hebben drie kinderen. Onze oudste dochter werd geboren in 2007. Uit onderzoek tijdens de zwangerschap werd duidelijk dat zij Downsyndroom en een hartafwijking had. In haar geval bleek het ook nog eens om een van de meest ernstige vormen van hartfalen te gaan die je kunt hebben. Dit ‘Hypoplastisch Rechter Hart Syndroom’ (HRHS) komt erop neer dat onze dochter niet een dubbele bloedsomloop heeft, zoals andere mensen, maar een enkele. Hierdoor wordt het zuurstofarme en zuurstofrijke bloed vermengd. Daar is dankzij de medische wetenschap van vandaag goed mee te leven, maar er blijven altijd risico’s."

In 2016 werd onze dochter ernstig ziek. Martin: "Kinderen met Downsyndroom hebben meestal een zwak afweersysteem. Dat kan leiden tot stoornissen zoals een verhoogde vatbaarheid voor infecties. Onze dochter had een verkoudheid opgelopen. Mijn vrouw en ik merkten dat het helemaal niet goed ging en zijn daarom met haar naar de spoedopname van het Sofia Kinderziekenhuis gegaan. Als gezin waren we gewend aan ziekenhuisopnamen, maar dit keer was het anders, omdat ze erg passief was. Daaraan merkten we dat ze ernstig ziek was. ’s Avonds werd ze op de intensive care opgenomen en daar ging het al na dertig minuten helemaal mis. Ik zag dat de artsen om haar bed stonden en voor haar leven vochten. Dat was zeer emotioneel voor mij." 

Een God die zich laat kennen
"Rondom dit crisismoment heb ik vaak teruggedacht aan de masterclass over Job, die ik vlak daarvoor had afgerond. Die masterclass heeft me heel veel troost geschonken! Ik wist: ‘Ja Heer, ik ken U en ik weet dat U bij mij bent. Ik weet dat U ons zegent. 

Die masterclass gaf zowel persoonlijk als ook professioneel een bevestiging van mijn Godsbeeld: Een God die zich laat kennen, maar ook een God die er geen plezier aan beleeft dat een mens lijdt. Zoals bekend, ondergaat Job veel ellende. Zijn beste vrienden proberen hem te troosten en geven hem raad. Job hoort dat hij waarschijnlijk God boos heeft gemaakt, of dat hij Hem teleurgesteld heeft. En daar kan Job zich niet in vinden. Job krijgt de eer om direct met God te spreken. Daarvan getuigen de laatste hoofdstukken van het boek. De traditionele vertalingen laten Job zijn woorden in hoofdstuk 42 herroepen. Hij doet boete en ziet uiteindelijk in dat hij fout zat. In de NBV21 gaat het hier echter niet om! Job is stil geworden en vindt troost in zijn bestaan. Nu heeft hij God echt leren kennen!" 

Troostvolle gedachte
"Voor mij was deze vertaling een bevestiging dat ik God ‘echt heb leren kennen’. Het leed dat ik doormaakte had niets met mijzelf te maken. Ik kon er ook niets aan doen. Maar de God die zichzelf doet kennen in de natuur (zoals we vanaf hoofdstuk 38 lezen) is bij mij en zorgt voor mij. Dat is een zeer troostvolle gedachte! Dit heb ik heel duidelijk ervaren op dit spannende moment met onze dochter. In de praktijk van het leven werd dit geloofsinzicht bevestigd. Sindsdien neem ik deze ervaring ook mee in mijn leven. Dit inzicht gebruik ik in mijn predikantschap en pastoraat. Ik merk dat het ook anderen troost. Het simpele feit dat God zich om mij bekommert, dat Hij een heel persoonlijke band met mij wil aangaan, dat is heel troostvol!"

Bovenstaand verhaal verscheen eerder op de site van Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap.