Het voorbereiden van zo’n programma is een hele klus geweest voor mij geweest: meerdere voorgesprekken gevoerd aan de telefoon en via Zoom, praten over de meest confronterende dingen en uiteindelijk een opnameplaats en -dag vinden en daarheen reizen. Voor mij is reizen enorm moeilijk en bovenop alle spanningen die ik als mentaal zieke ervaar in normale situaties, was dit een proces van een aantal weken wat me niet in de koude kleren ging zitten. Kortom: het kostte me veel, erg veel.

Logischerwijs komt de vraag dan bij jullie op waarom ik het dan gedaan heb. Ik hoef toch immers mijn verhaal niet op tv te vertellen? Dat klopt, maar het zit zo. Ik geloof in Gods leiding in mijn leven. Terwijl ik begonnen was met het opnemen van muziek voor Project114, het hiphop-album dat ik (als rapper Witte Reus heb ik een lange geschiedenis) wil maken met collega-rapper Carlos Steven, waarin we uitgebreid rappen over de issues van onze levens, de taboes en de geloofskwesties, kortom alles waar je weinig over hoort in kerken en gospelmuziek, juist toen belde de EO om me te vragen voor De Verandering.

Voor mij was het een bevestiging dat het vuur dat ik van binnen voel over het maken van dit album ook Gods plan is en een doel heeft, met daarbij de mogelijkheid om op tv te vertellen over mentale ziekte als christen. In de originele uitzending schoot dat wat te kort mijns inziens, en in de nieuwe versie is het duidelijker dat ik momenteel nog mentaal ziek ben en toch een sterk geloof in God heb en behoud.

En voor mensen zoals ik, die misschien minder sterk zijn, die wellicht niet zoveel verhalen zien zoals die van henzelf, denken dat ze niet voldoen omdat ze ziek zijn… voor hen wil ik een vlaggendrager zijn. Je bent niet alleen, er zijn anderen zoals jij en ja, christenen worden - en blijven soms!- ook ziek en nee, dat ligt niet aan jouw ‘kleine geloof’ of ‘een zonde in je leven’. Welnu, ik ben goed met de pen en goed met de microfoon en ik schaam mij niet. Zodoende voel ik altijd al een drang om het voortouw te nemen voor de zwakkeren onder ons. Ik lijk sterk, maar ben het niet, maar ik kan incasseren, meer dan gemiddeld.

Met Project114 komt onze tweede single uit, genaamd ‘Liefde Onbekend’. We wilden dit speciaal vlak voor de feestdagen uitbrengen, want het liedje gaat over hoe wij, Carlos als geadopteerde, en ik als couveuse-baby, hechtingsproblematiek kennen en niet altijd goed weten hoe om te gaan met liefde. De moeite om het te ontvangen of te geven en tegelijkertijd het grote verlangen ernaar kennen en alle conflicten die dat innerlijk met zich mee brengt. Mensen zoals wij zijn geen liefhebbers van de feestdagen en zijn blij als die voorbij zijn.

Door dit liedje uit te brengen willen we laten weten aan de eenzame, de verlatene, andere mensen met hechtingsissues of slechte familiebanden, gekwetsten en zieken, dat zij niet alleen zijn en wij dezelfde dingen meemaken. God laat ons uiteindelijk niet los, Zijn Liefde is onvoorwaardelijk. Dat is onze Hoop en onze Verwachting en na dit leven zal Hij al onze tranen afwissen. Sterkte deze feestdagen, lieve mensen!