Geestdrager
In het Nieuwe Testament is de nauwe verbinding tussen Christus en de Geest een allesbepalend thema. We zien hierbij twee lijnen. De evangeliën tekenen de eerste lijn, die loopt van de Heilige Geest naar Jezus. Zo beschrijft Lukas 1 dat Gods Geest de menselijke natuur van Jezus schept in Maria, zodat haar Kind zonder zonde is. Bij Zijn doop wordt Jezus met de Heilige Geest gezalfd en zo de grote Geestdrager. Deze zalving wijst erop dat Hij de beloofde Messias is, in Wie de heilstijd aanbreekt: de ware en volmaakte Profeet, Priester en Koning.

De Geest verheerlijkt Jezus als de tweede Adam, Die in de woestijn niet toegeeft aan satanische verleidingen en Zijn Vader volledig gehoorzaam is. Alleen als Geestdrager kan Jezus daarna met gezag preken en krachtige tekenen doen. Alleen zo kan Hij lijden, sterven en opstaan uit de doden. Gods Geest werkt dus eerst in het Hoofd van de nieuwe schepping, voordat Hij in mensen komt wonen.

Uitdeler
Op Pinksteren zien we de tweede lijn: de Geestdrager Christus wordt de Uitdeler van de Geest. Er is nu sprake van een omgekeerde volgorde. In zijn pinksterpreek verkondigt Petrus namelijk dat Christus na Zijn hemelvaart de Geest van de Vader heeft gekregen en Hem vervolgens heeft uitgestort (Hand.2:33). De reden van de omgekeerde volgorde is dat Christus’ dood en opstanding voor een nieuwe schepping hebben gezorgd, waarin zonde, duivel en dood de heerschappij zijn kwijtgeraakt.

Vanaf Pinksteren zorgt Gods Geest op twee manieren voor de verheerlijking van Christus. Ten eerste door de apostelen te vervullen, zodat ze in het spoor van hun Meester de grote werken van God verkondigen. Ze zien nu helder dat Christus de verhoogde Heere en Koning is. Ten tweede door de verdiensten van Christus uit te delen, waardoor zondige mensen rechtvaardiging en vernieuwing ontvangen (2 Kor.5:14-19). Dit doet de Geest in steeds grotere kringen, want het Evangelie gaat van Jeruzalem naar Rome.

In het geloofsleven
Gods Geest richt zich ook in het geloofsleven op de verheerlijking van Christus. Jezus spreekt dit uit in het hogepriesterlijke gebed met het oog op Zijn discipelen: ‘Ik ben in hen verheerlijkt.’ (Joh.17:10) Deze woorden wijzen op de geestelijke gemeenschap tussen Christus en de Zijnen. We zien dit treffend in het beeld van de Wijnstok en de ranken (Joh.15). Daarmee wijst Jezus Zichzelf aan als de geestelijke voedingsbron en benadrukt Hij het grote belang van het blijven in Hem.

Dit betekent een luisterend en gehoorzaam leven, want Hij spreekt over ‘blijven in Mijn woorden’ en ‘Mijn geboden in acht nemen’. Hiervoor is de prediking van Christus’ persoon en werk opnieuw uiterst belangrijk, maar ook spelen de dagelijkse omgang met de Bijbel en het zingen een grote rol. Verder hangt de onderlinge gemeenschap tussen christenen hiermee nauw samen (Joh.14:31-35, 16:12).

Afzonderlijk noemen we de verheerlijking van Christus in het gebed. De uitdrukking ‘bidden in of door de Geest’ laat zien dat oprecht en hartelijk bidden onder leiding staat van de Heilige Geest (Ef.2:18, 6:18). Daarbij valt het licht op Christus, want alleen Zijn offer geeft vrijmoedigheid om tot de troon van Gods genade te naderen en verhoring te verwachten (Joh.14:13-14, Hebr.4:14-14, 10:19-24). Tegelijk leert de Geest in navolging van de Zoon ‘Abba Vader’ roepen (Rom.8:15), waardoor het gebed de sfeer ademt van vertrouwelijke omgang met de hemelse Vader.

Op Christus lijken
De Heilige Geest verheerlijkt Christus ook in en door gelovigen. Paulus noemt als het grote doel van de verlossing dat gelovigen aan het beeld van Gods Zoon gelijkvormig worden gemaakt (Rom.8:15,29). Als christen begin je dus op Christus te lijken. Wat houdt dit in? We stippen hierbij enkele dingen aan: vrucht dragen, dienen, getuigen, lijden en de toekomstige heerlijkheid.

Het leven door de Geest is een vruchtdragend bestaan. In de veelkleurige vrucht van liefde, vrede, blijdschap, geduld, vriendelijkheid en goedheid ontdekken we de trekken van Christus’ karakter (Gal.5:22). Zijn beeld is ook richtinggevend voor het dienen van God. Christus ging hierin namelijk voorop door de voeten van Zijn discipelen te wassen en daarmee een voorbeeld van nederige dienst na te laten. Alleen in de weg van deze dienende liefde zijn de gaven van elke gelovige tot opbouw van de gemeente.

Verheerlijking van Christus vindt eveneens plaats als gelovigen Zijn Naam belijden. In Johannes 15 verbindt Jezus de genoemde levensgemeenschap tussen Hem en de Zijnen met de belofte van Zijn Geest, Die door hen heen getuigt (vs.25-26). In Handelingen lezen we regelmatig dat de vervulling met de Geest leidt tot het vrijmoedig getuigen van Christus (Hand.2:4, 4:8-12, 7:55-56). Het is niet vreemd als dit getuigenis lijden meebrengt, want daarop wees Jezus Zijn discipelen Zelf toen Hij hen opwekte tot navolging, zelfverloochening en kruisdragen. En Paulus spreekt erover dat gelijkvormig worden aan Christus inhoudt dat christenen met Hem lijden (Rom.8:17).

Dr. R. W. de Koeijer is predikant van de hervormde wijkgemeente De Hoeksteen te Waddinx‑ veen en lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond. Lees zijn volledige artikel op de site van De Waarheidsvriend.