Voor mij was het liefde op het eerste gezicht. Als jonge dertiger reisde ik halverwege de jaren ’90 regelmatig naar de Verenigde Staten. Mijn werk bij Baan Company bracht mij in steden als San Francisco, Denver en Washington. Ik genoot enorm van alle verschillen, maar vooral van de mensen, de Amerikanen. De liefde voor Amerika is sinds die tijd niet meer overgegaan.

Na een aantal tussenjaren pakte ik in 2019 de ‘Amerika-draad’ weer op en besloot een eigen organisatie in de VS te starten: MissionInvest USA,  Sindsdien ben ik meerdere keren per jaar in Amerika om te bouwen aan een netwerk van christelijke gevers en investeerders voor onze 'Koninkrijksprojecten' in met name Afrika, Azië en Centraal-Amerika.

Kritische blikken
Tot voor kort kon ik op veel sympathie rekenen als ik vertelde over Amerika. Maar dat is aan het kantelen. Er is nog steeds sympathie, maar tegelijkertijd krijg ik ook regelmatig een kritische blik. Begrijpelijk, want Amerika staat volop in de picture; haast iedereen volgt de ontwikkelingen op de voet.

Maar de meningen zijn verdeeld en vaak zwart-wit, met veel te weinig nuance.  Vaak gekleurd door de media, en qua beeldvorming sterk bepaald door een handvol politici. Tegelijkertijd is dat niet het hele verhaal. Wie zelf door Amerika reist, ontmoet een andere werkelijkheid. Dan spreek je de gewone man of vrouw; dan ontmoet je elkaar van mens tot mens. Juist ook in de ontmoeting met christenen is het een gesprek van hart tot hart. Dat maakt voor mij elk bezoek aan Amerika weer waardevol. En precies daarom vind ik het belangrijk óók die kant van Amerika te laten zien.

Geen politiek, wel geloof
Amerika is zó kleurrijk, dat kun je niet vangen in alleen de kleuren blauw en rood. Texas, Michigan, New Jersey, Iowa, zijn allemaal staten met hun eigen karakteristieken. De politieke kleur is maar één aspect. En hoewel de politiek me zeker wel boeit, weet ik dat het gevoelig kan liggen en heb ik het er dus simpelweg niet over. Als buitenstaander moet ik mijn plaats weten. Ik focus liever op wat verbindt. Dat is voor mij het christelijk geloof, en de liefde voor God en Zijn Koninkrijk. Dáár ligt voor mij de kern. Daarin staan we schouder aan schouder.

Ik denk aan boer Kees uit Texas. 40 jaar geleden emigreerde hij uit Nederland en startte hij in Texas met 38 koeien. Inmiddels runt hij een groot bedrijf met 12.000 koeien. Als boerenzoon vond ik het geweldig om met hem in zo’n grote Amerikaanse pick-up over zijn ranch te rijden en de verschillende locaties te bezoeken. Een klein jaar later was ik op zondagmorgen in de kerk van boer Kees, zongen we samen de psalters, hadden we na afloop een heerlijke lunch en ontmoetten we daar vele geloofsgenoten.

Ik denk ook aan Rick. Een ondernemer met een groot hart voor missionaire projecten. We waren even oud. In 2019 leerden we elkaar kennen; enkele jaren later werden we allebei ziek. We appten veel, deelden zorgen en hoop. Rick overleed eind 2023, maar zijn getuigenis leeft voort. Het contact met zijn vrouw is een vriendschap voor het leven geworden.

Hoewel er in een staat als Texas veel geld verdiend wordt met textiel of olie zijn Texanen ook opvallend gul. Waar nood is, helpen ze. Dichtbij of ver weg. Dat raakt mij. Vooral als het gaat om het verspreiden van het Evangelie, dan zijn ze bereid om hele grote bedragen te geven. In de gesprekken merk ik het steeds weer. Bij hen staat met stip op één: mensen winnen voor het Koninkrijk van God!

Waarom Amerikanen zo missionair zijn
Waarom ze dat doen? Vanwege Jezus' opdracht om het Evangelie wereldwijd te verkondigen. Dat kan niet wachten. Juist nú zijn de velden wit om te oogsten! MissionInvest is daarom regelmatig in Texas om met grotere gevers partnerships te ontwikkelen voor haar missionaire projecten. Er is veel nodig: de oogst is groot. In Amerika leeft onder christenondernemers een groot missionair bewustzijn.

Ik heb me wel eens afgevraagd hoe dat komt, en waarom het lijkt dat die sterke focus in Nederland minder aanwezig is. Ik kan het niet onderbouwen met een onderzoek, maar ik geloof dat het alles te maken heeft met de manier waarop veel Amerikaanse kerken hun leden actief betrekken bij missionair werk. Niet via commissies, maar door zelf te gaan, te geven en te dienen, onder andere via missiereizen. Daardoor groeit er een cultuur waarin missionair denken vanzelfsprekend is. 

Dankbaarheid
In Amerika hoor ik vaak: God has blessed us abundantly, and that’s why we want to give back.' Dat komt voort uit dankbaarheid. Het besef iets terug te willen geven uit liefde voor onze goede God! Vanwege al zijn zegeningen, maar nog meer vanwege de gave van Zijn Zoon Jezus Christus, het liefste wat Hij had!

De radicaliteit, de vrijgevigheid, de passie voor Gods Koninkrijk, dát is wat me raakt in Amerikaanse christenen. Daarom, ondanks de vele verschillen, ik hou van Amerikanen!