“Tongentaal is een taal die door de Heilige Geest wordt ingegeven”, maakt Grandia in zijn inleiding duidelijk. “Het is dus niet een taal die voortkomt uit ons eigen denken of verstand. Ten tweede is het een taal van intimiteit tussen mensen en hun hemelse Vader. En in de derde plaats is het een taal van gericht gebed en aanbidding tot God.” Hij onderstreept ook het belang van de Geestesgaven. “De Bijbel zelf geeft aan hoe belangrijk het is. Zo lezen we in het eerste vers van 1 Korinthe 12: ‘Wat nu de geestelijke gaven betreft, broeders, wil ik niet dat u onwetend bent.’ Dit is een hele actuele tekst. In de volle breedte van christelijk Nederland is er veel onwetendheid over tongentaal.

Voor de één is het een gave die voor het hier en nu bestemd is en waardevol is in de persoonlijke omgang met God. Voor de ander is het deze gave van ondergeschikt belang. Ik denk dat we mogen zeggen dat tongentaal de meest omstreden en bediscussieerde gave van de Geest is. Verschil van mening heeft niet alleen te maken met een theologische visie of vooraannames. Het heeft ook te maken met de manier waarop hier in de praktijk wordt omgegaan. Sommigen vinden dat je geen echte christen bent als je niet in tongen spreekt. Het andere uiterste is dat er christenen zijn die beweren dat spreken in tongen onecht of zelfs van de duivel is. Daarom is het belangrijk om te begrijpen wat de Bijbel erover zegt.”