Het leukste buurtje van Assen heeft geen schuttingen

Mijn broertjes wonen antikraak. Voor wie dat niet kent: je woont tijdelijk en goedkoop in een pand dat anders leeg zou staan, met als voorwaarde dat je vertrekt zodra de eigenaar het nodig heeft. Je weet dus van tevoren dat je weggaat, alleen niet wanneer. De opzegtermijn is een maand en de huizen waar ze wonen gaan op den duur tegen de vlakte. Niet de plek waar je iets opbouwt, zou je zeggen. Zij deden het toch. Na beraad met de buurvrouw werd in de tuin van mijn broertjes de schutting doorgebroken en in de weken daarna vielen steeds meer schuttingen weg. Met de ruimte die dat opleverde hebben ze tuinen aangelegd. Iemand vroeg een fonds aan bij de gemeente, van dat geld kwam een grote lading compost voor de hele buurt.
Er staan nu aardappels, pompoenen en tomaten. Toen die de grond in gingen, wisten de bewoners niet eens zeker of ze er nog zouden wonen als het tijd was om te oogsten. Toch gingen ze aan de slag. Ze eten nu regelmatig samen van de opbrengst, en wie samen kookt van wat hij zelf uit de grond heeft gehaald, is anders met eten bezig, bewuster. Het is gezonder dan afhalen, goedkoper dan de supermarkt en het is gewoon heel gezellig om samen aan de slag te zijn. Het is, vind ik, het allerleukste buurtje van Assen geworden. Je merkt dat mensen om elkaar geven en op elkaar letten. Ik kom er vaak, terwijl ik er niet woon. En ik wou dat meer buurten zo waren.










































Praatmee