Kun je uit volle borst zingen dat God genadig is, maar niet voor jou?
Onlangs ging ik voor in een, laten we zeggen, middenorthodoxe PKN-gemeente ergens op de Veluwe. Ze zingen daar een heerlijke mix aan liederen, oud en nieuw dwars door elkaar. En zo kwam het dat ik aan het slot van de dienst Psalm 68:10 uit de 'oude berijming' had opgegeven. Het ging niet al te snel, een stuk langzamer dan ik vanuit de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) gewend ben. Maar goed, het was dan ook op de Veluwe.
Eerlijk gezegd genoot ik er ontzettend van: dat massale en dat iets langzamere tempo. Als niet meer zo actieve kerkmusicus vielen me natuurlijk de toevallige verhogingen op. Maar in die traditie hóórt dat ook gewoon zo. In gedachten zag ik een reformatorische mannenzangdag voor me. Natuurlijk, daar gaat het nog veeeeel langzamer en op heeeele nooooten. Maar het massale zingen uit volle borst spreekt mij toch telkens weer aan als ik opnames zie en hoor. En het vormt tenminste nog een vrolijke noot tussen al dat zwart, letterlijk en figuurlijk.
Wil je verder lezen?
Als lid krijg je onbeperkt toegang tot cvandaag.nl
Praatmee