Met een sportief hardloopevenement vierde AMG Guatemala in februari haar 50-jarig jubileum. Al een halve  eeuw zet deze christelijke organisatie zich in voor het ondersteunen van kwetsbare kinderen. De allereerste editie van Steps of Hope in Guatemala-Stad was geïnspireerd op Sport for Others, het jaarlijkse wandel- en fietsevenement van Woord en Daad in september.

Alex, directeur van AMG Guatemala, zag tijdens een bezoek met eigen ogen hoe Sport for Others deelnemers uitdaagt. Een sportieve uitdaging in combinatie met saamhorigheid en werven van fondsen voor het goede doel, maakten diepe indruk op hem. Hij was vastbesloten om dit ook in Guatemala te organiseren. Met succes: AMG Guatemala wil nu jaarlijks en waarschijnlijk op verschillende locaties meerdere races houden.

Terug naar hardloper Sander. “Vorig jaar stapte onze oudste dochter op een oude mountainbike om samen met haar opa te fietsen vanuit Veenendaal naar Nijmegen”, vertelt hij. “Ze wilde met een aantal kilometers extra even de grens oversteken om te kunnen zeggen dat ze naar een ander land was gefietst. Wij wonen zelf in Peru, en september is midden in het schooljaar van onze dochters. Meedoen aan Sport for Others lukt dus niet. Maar deze challenge met opa werd voor onze dochter een mini-event om geld op te halen voor Sport for Others in 2025.”

Rennen op hoogte
Zo'n kans om sportief bij te dragen aan verbeteringen voor kinderen elders in de wereld, deed zich in 2026 weer voor, dit keer in de hoofdstad van Guatemala. “Een race van 5 kilometer, Steps of Hope (‘stappen van hoop’) was voor ons gezin een mooie uitdaging, omdat wij al in Guatemala aanwezig waren voor andere activiteiten rondom het AMG-jubileum”, legt Sander uit.

“Om zes uur in de ochtend zaten we met zo'n dertig andere internationale gasten in de bus om naar het deel van de stad te rijden waar we gingen rennen. Nu lijkt 5 kilometer niet zoveel, maar terwijl de bus steeds verder de heuvels in klom, bekroop me de twijfel. Hoe zouden mijn vrouw en ik met onze beide dochters van 14 en 10 jaar dat gaan doen? In Peru was het midden in de zomervakantie, we hadden niet getraind of sportieve dingen gedaan. Gelukkig waren we niet de enigen in de bus die vol zat met alle leeftijden van jong tot oud die ongeoefend op pad gingen.”

Op het stratenparcours van de wijk Mixco in Guatemala-Stad was het al een drukte van belang. De lokale burgemeester was er al vanaf 03.00 uur, om samen met al zijn medewerkers het parcours voor te bereiden. Zo’n achthonderd andere deelnemers waren al vol enthousiasme en met Latijns-Amerikaans ritme bezig met de warming-up. Na speeches van de burgemeester en de directie klonk het startschot.  Het gezin Verduijn ging vol goede moed van start, meteen heuvelopwaarts, voor twee keer een rondje van 2,5 kilometer. “Die eerste kilometer kwamen we redelijk goed door gezien het enthousiasme van alle renners en de stevige muziek uit de luidsprekers.”

Niet opgeven
Voor Sander was het op hoogte rennen al snel afzien. “Mijn dochters begonnen vrolijk allemaal deelnemers in te halen en ik moest gauw een tandje bijzetten om ze bij te blijven. Na tientallen meters lichte daling kwam toen toch weer die tweede heuvel die wat meer moeite kostte. Zeker als je maanden al niet zoveel sportiefs doet en op zeeniveau woont.”

Maar het gezin had afgesproken hoe dan ook te blijven rennen. “Ons tijdelijk ongemak valt immers in het niet met wat zoveel kinderen in Guatemala meemaken: huiselijk geweld, bendegeweld en onveiligheid op straat, en uitbuiting in tal van verschillende en verschrikkelijke vormen. Op zo’n moment word je je bewust van hoe goed wij het hebben en hoezeer je het kinderen in Guatemala gunt om in dezelfde omstandigheden op te groeien als je eigen dochters.”

Rolstoel
Tijdens de klim in de tweede ronde viel Sanders blik op een oudere man ver voor hem. Voorovergebogen, half lopend en rennend, zwoegde de man de heuvel op, maar zijn tempo viel zienderogen terug. Niet vreemd, want hij duwde zijn vrouw in een rolstoel voor zich uit. “Ik ging naast hem rennen en hijgde: ‘kom op, we doen het samen!”. Twee oudjes die zich op deze manier nog inzetten voor hun naasten, dat gaf mij ook weer een boost! Zo renden we zij aan zij, allebei een kant de rolstoel duwend, naar boven.”

Met een voldaan gevoel finishte Sander met zijn vrouw en kinderen. “Met elkaar door de spierpijn heen, want je weet: dit is maar tijdelijk. Maar als wij ons steeds sportief in blijven zetten als deelnemers en zo fondsen blijven bijdragen aan het goede doel, kunnen we met elkaar er hopelijk voor zorgen dat het langdurige lijden en de uitbuiting vaak van kinderen langzaam maar zeker minder wordt. Wij zetten ons in Guatemala in bij Steps of Hope. Met onze run brachten we 5.000 quetzal (ruim 560 euro) bijeen voor AMG. Hopelijk zijn er in september weer vele honderden deelnemers die er ook  voor gaan tijdens Sport for Others van Woord en Daad.”