Miskraam
Als Eijlers in 2021 een kindje verwacht, gebeurt het ergste wat een zwangere vrouw kan overkomen: een miskraam. Tot op de dag van vandaag raakt die verdrietige gebeurtenis haar nog altijd. In de tijd dat ze de miskraam krijgt, schrijft ze een column. Deze leest ze op verzoek van presentator Jan van den Bosch in de uitzending voor. Eijlers: "Als je zwanger bent, heb je als vrouw vaak meteen een voorstelling van hoe het zal zijn en in gedachten zie je jezelf al knuffelen met de baby. Je gaat namen bedenken, je gaat je uitgerekende datum checken en het mini-mensje is al helemaal een onderdeel van je. Met alle kwalen erbij voel je je ook al echt zwanger.

Natuurlijk zeg je rationeel: eerst kijken of alles wel goed is, maar ondanks die wetenschap loop je in gedachten al achter de kinderwagen en heb je je verlof al gepland. Vol verwachting ga ik dan ook liggen bij de verloskundige, terwijl ze met dat echoapparaat de baby zoekt. Omdat het mijn tweede kindje is, weet ik precies wat ik moet gaan zien. Ze zoeken een knipperend lichtje, het hartje. De verloskundige zoekt en zoekt, het zijn een paar seconden die uren lijken te duren. In die paar tellen schieten je gedachten alle kanten op: van vol hoop en verwachting, tot aan: het zal toch niet mis zijn? En dan komen de verpletterende woorden: ‘Het is niet goed. Er is geen kloppend hartje.’ De blijde verwachting eindigt ruw en abrupt. Je weet dat het kan gebeuren, je wil het relativeren maar de rauwe rouw komt onverwacht en is zeer pijnlijk."

Nog steeds pijnlijk
De miskraam raakt haar drie jaar later nog altijd. "Als je dit zo leest (doelt ze op haar eigen column, red.) komt dat gevoel weer even naar boven wat ik toen voelde."

Een spring in het veld
Een spring in het veld, zo omschrijft Van den Bosch Eijlers. Bij Groot Nieuws Radio interviewt ze al jarenlang mensen, en dat gaat altijd met een groot enthousiasme gepaard. Maar waar begint het levensverhaal van de presentatrice eigenlijk? “Ik kom inderdaad over als een spring in het veld”, reageert ze. “Maar ik ben ook wel een diepe denker en ik kan ook veel twijfelen. Als kind was ik al met grote levensvragen bezig, maar ook met het geloof. Hoewel ik mijn vragen had, ging ik altijd wel blijmoedig naar de kerk.” 

Totdat er in de kerk, waar Eijlers destijds lid van is, iets gebeurt. Iets wat ze zelf omschrijft als een crisis die ook op haar persoonlijk impact heeft. “In de kerk waar ik heen ging, gebeurde er heel veel. Mijn vader was er ook predikant, dus dat maakte het nog gecompliceerder. Het deed zoveel met mij. Ik had altijd een beetje een naïef beeld van de volwassen mens. Ik dacht: die snappen het leven, die weten hoe het werkt, die zijn écht volwassen. Ik mengde het geloof met wat mensen zeggen, doen en hoe ik daar zelf ook mee omging. Dat was voor mij echt wel het moment waarop ik dacht: oké, ik moet nu even al die mensen parkeren, want anders weet ik niet wat het met mijn geloof doet.”

Het hoeft niet meer van mij
Eijlers had daardoor steeds de neiging om te zeggen: het hoeft niet van mij meer. “Dat had ik al een keer eerder tijdens mijn studententijd geprobeerd en dat werkte toch ook niet echt. Ik zat toen zo met mijzelf in de knoop dat ik het allemaal niet meer wist. Ik dacht: ik ga eens kijken hoe het is zonder God, maar daar voelde ik mij heel naar bij. Dat was het dus ook niet.” 

Elijers erkent dat ze in die tijd probeert God los te laten, maar dat Hij haar niet loslaat. “Nee, uiteindelijk heeft Hij mij ook niet losgelaten. Het was zo leeg (daarmee doelt ze op een leven zonder God, red.). Voor mij was het in ieder geval helemaal niks. In die crisis moest ik die mensen parkeren en mij helemaal op God gaan richten. Dat was voor mij toen heel goed om mij daar als het ware ruw van af te snijden. Soms is dat nodig om weer verder te kunnen."

Groot Nieuws Radio
Na haar studententijd gaat Eijlers al snel aan de slag bij Groot Nieuws Radio. Tot op de dag van vandaag is dat nog altijd haar werkgever. “Ik werk er al echt vanaf het begin. Het is de landelijke christelijke radiozender waar je 24/7 hele mooie gospelmuziek en vele inspirerende gesprekken hoort, waar bemoedigende woorden gesproken worden maar waar er ook veel gezelligheid is. Het is verbindend en hopelijk iets waar mensen zich thuis voelen en iets van God mee mogen krijgen”, vertelt een enthousiaste Eijlers.

Een fikse burn-out
Als succesvol presentatrice interviewt Eijlers honderden mensen over hun geloof in God. Maar dan komt haar leven in 2015 plots tot stilstand. “Ik kwam in een fikse burn-out terecht”, vertelt Eijlers. “Achteraf gezien was het meer een soort identiteitscrisis, waarbij ik mij afvroeg wie ik eigenlijk was als alles weg zou vallen. Ik kon toen eigenlijk niets meer: niet meer werken, niet meer sporten en ook mijn sociale leven kwam stil te staan."

Maar dat ze op dat moment in een burn-out zit, is iets wat ze dan niet direct wil accepteren. “Ik ging nog harder werken en nog meer sporten.” Dat weet Eijlers lang uit te houden, totdat er vervolgens ook een grote crisis uitbreekt bij Groot Nieuws Radio. “Dat heeft heel veel met mij gedaan. Daarna was het snel klaar.”

Alleen maar huilen
“Ik was echt een hoopje ellende en ik kon alleen maar huilen", vult ze aan. "Je vraagt jezelf af wat er gebeurt en wat er aan de hand is: waarom ben ik de hele dag aan het huilen? Waarom ben ik zo moe en zie ik geen licht meer? Het werd steeds donkerder. Als eerste snap je zelf al niet wat er met je aan het gebeuren is en wil je dat eerst nog heel erg bevechten."

Uit een burn-out klimmen
Hoe wist de presentatrice uit haar burn-out te komen? “Dat kostte veel tijd en therapie. Maar wat denk ik écht het meest geholpen heeft, is dat ik er in die diepte achterkwam dat ik er nog steeds mocht zijn. Ook al deed ik op dat moment niks meer en nog steeds was ik oké. Dat klinkt nu misschien wat makkelijk, maar dat was natuurlijk een heel groot proces. In die diepte vond ik God. Daar ben ik nog steeds heel erg dankbaar voor."

God vinden
Hoe vond Eijers God? “Op een gegeven moment schreeuwde ik uit naar God: wat moet ik nu? Hoe diep moet ik nog vallen? Het was zo zwart en zo donker dat ik geen levenslust meer had. De dokter vroeg een keer of ik misschien niet aan de antidepressiva moest. Mijn moeder vroeg een keer of ze zich geen zorgen over mij moesten maken. Het was niet dat ik dood wilde, maar ik wilde op dat moment ook niet leven. Dat schreeuwde ik uit naar God en voor mijn gevoel zei Hij toen: ‘Zoek mij nu. Je moet Mij nu zoeken.’ Ik voelde dat zo sterk in mijn hart dat ik dacht: ik ga God zoeken. Ik ben enorm veel gaan bidden, wandelen, lezen en bezocht ook een klooster. De intimiteit die ik in die periode met God had, heb ik daarna nooit meer gehad. Het was écht God en ik. Ik heb daarin zoveel mogen ontvangen.”

Bekijk in onderstaande video van Hour of Power het volledige gesprek met Jorieke Eijlers terug.