Een alleskunner
Giovanca zou je moeiteloos als een alleskunner omschrijven. Ze kan zingen, presenteren en ook modellenwerk is haar niet onbekend. Wat zijn voor Giovanca de hoogtepunten uit haar carrière? “Sowieso het mogen maken van albums, de Gouden Plaat en het presenteren van programma’s als Amazing Grace waarin je op NPO 1 om half negen 's avonds gospel kan laten horen. Dat is toch ook wel bijzonder. En misschien ook het wel mogen presenteren van Vrije Geluiden.”

Het eerste programma dat Giovanca presenteerde, was ook Vrije Geluiden. Hier bewaart ze nog altijd warme herinneringen aan. “Je zag daar alles, de hele wereld die muziek aan het maken was. Er zaten ook altijd prachtige verhalen tussen. Het was ook wel experimenteel, en daardoor was het ook wel een beetje niche. Toen zij mij daarvoor vroegen, was ik ook heel erg verbaasd. Het is één van de vele keren dat er iets op die manier op mijn pad gekomen is. Het was zo’n verrijking."

Eindstation
Maar door het presenteren van Vrije Geluiden ging een streep toen de NPO besloot het programma niet langer uit zenden. Niet al te lang daarna kreeg ze een onverwachts telefoontje van de EO. “Of ik een rol wilde spelen in een talkshow. Meer informatie was er niet. Ik vond het heel apart dat ik dat telefoontje toen kreeg, want ik heb toen tot God gebeden met de vraag: hoe nu verder?"

Giovanca zou vervolgens samen met Tijs van den Brink de talkshow Op1 presenteren, maar ook daar kwam na 2023 een einde aan. “Ik heb eigenlijk altijd wel geweten dat dit niet mijn eindstation zou zijn”, reageert ze daarop. Wat is haar eindstation dan wel? “Dat is een goede vraag, want dat bepaal ik zelf niet namelijk. Ik weet nog wel dat toen ik klein was, ik modeontwerper wilde worden maar ook presentator. En ik wilde iets met kinderen gaan doen en ook met schrijven. Als ik daar nu op terugkijk, heb ik best veel van die dingen gedaan."

Trotse ouders
Waren Giovanca’s ouders trots op haar? “Ik denk het wel”, reageert ze ietwat aarzelend. “Waarom zeg je dat zo aarzelend”, vraagt Van den Bosch vervolgens. “Ik denk, nu wij als ouders veel mondiger zijn en meer weten over positief opvoeden, we veel eerder uitspreken dat we trots zijn op onze kinderen dan 30 of 40 jaar geleden. Mijn ouders waren dan ook nog eens afkomstig uit de Curaçaose cultuur. Ik denk dat mijn ouders heel trots waren, maar dat was niet iets wat ze elke dag tegen mij zeiden. Er was wat ongenoegen over het feit dat ik wilde gaan zingen en entertainen."

Haar ouders zagen haar liever studeren. "'Ga nou alsjeblieft gewoon je koppie gebruiken. Je kunt goed leren, je zit op het gymnasium. Ga studeren en blaas iedereen omver. Maar dan niet met je stem, maar met wat er in je hoofd zit', zo dachten zij er meer over."

Een olievlek
Giovanca’s tante speelde een heel bepalende rol in haar leven. “Ze was de zus van mijn vader en qua leeftijd zaten ze heel dicht bij elkaar. Daardoor waren ze ook een beetje ‘besties’. Mijn tante heeft eigenlijk de hele familie met God in aanraking gebracht. Iedereen kende God wel maar dan meer op de culturele manier: je bent gedoopt, katholiek en met Kerst ga je één keer naar de kerk. Maar zij was écht bekeerd. Wat ik zag is dat ook mijn moeder veranderde. Ze was altijd al wel een sterke vrouw, maar daarna is ze een sterke gelovige vrouw geworden. Het was als een olievlek, op een gegeven moment ging de hele familie mee naar de kerk.”

Ernstig ziek en overlijden
Verdrietig genoeg werd haar tante ernstig ziek. “Op dat moment zat ik in de zoveelste piek van mijn carrière. Ik ging de hele wereld over. Ik kreeg het wel mee, maar op een andere manier dan de rest. Ook omdat ik er heel vaak niet was.”

Giovanca’s tante zou uiteindelijk overlijden. “Ik ben nog in de week voordat ze overleed bij haar geweest.” Om daarna naar Japan te gaan, vertelt Giovanca. “Hier voelde ik mij heel schuldig over. Ik dacht: u ligt hier?! Toen zei zij tegen mij: 'Je kunt gaan. Je bent nodig. De wereld heeft Jezus nodig', zei ze. Ik dacht bij mijzelf: hoe kun je daar op dit moment aan denken?”

Een flinke deuk
De reactie van haar tante maakte diepe indruk op Giovanca, al riep haar overlijden ook juist grote vraagtekens bij haar op. En dan zodanig dat haar geloofsleven een flinke deuk opliep. “Ik dacht: oké, Heer. Ik snap dat er van alles bij het leven hoort, dat we komen en gaan, en dat je ook in de Bijbel soms best wrede, heftige en moeilijke dingen kunt lezen, maar dat U nou juist van alle mensen de meest radicale en bekeerde tante neemt. Dat leverde bijna een gevoel van onrechtvaardigheid bij mij op. Mijn moeder zei: ‘Haar taak in de wereld zit erop.’ Ik dacht echt: hoe kunnen jullie nou allebei zo’n soort van berusting uitstralen hierin? Mijn moeder heeft absoluut heel veel verdriet gehad, maar ik zag wel echt een verschil met mijn moeder in hoe sterk zij in haar geloof stond en hoe ik in mijn geloof stond. Ik heb toen best wel een klap gehad qua geloof.”

"Wat zei je tegen God?”, vraagt Van den Bosch vervolgens. “Ik weet niet meer wat ik letterlijk zei, maar elke zin begon in die tijd wel met de woorden waarom en hoezo. Ik had tot die tijd misschien een beetje het idee dat als je ‘goed gelooft’ je een soort van onschendbaar zou zijn. Maar zo werkt het niet zijn, dus dat moest ik echt even een plekje geven. Je kunt God dienen en er toch op een gegeven moment niet meer zijn.”

Bekijk in onderstaande aflevering van Hour of Power het volledige gesprek met Giovanca Ostiana terug.