Aan het begin toont Brunt een voorwerp dat hij tegenkwam tijdens de verhuizing van zijn moeder. "Het betreft dit Delfts blauwe wandtegeltje met daarop de tekst: ‘Houd er den moed in.’ Deze spreuk alleen al is een geweldige aansporing en stimulans voor jou en voor mij in de navolging van de Heere Jezus", vertelt Brunt terwijl hij het voorwerpt toont. 

"Maar wat maakt wandtegeltje nog meer bijzonder? Door de jaren heen is dit wandtegeltje verschillende keren van de muur gevallen en viel het in allerlei stukjes uiteen. Elke keer nam mijn moeder het initiatief om alle scherven te verzamelen en door middel van lijm aan elkaar te verbinden. Zodat de spreuk weer zichtbaar werd: ‘Houd er den moed in.’

Ik stelde haar de vraag: ‘Waarom heeft u dat gedaan?’ Toen gaf zij het antwoord: ‘Juist door alle scheuren, butsen, deuken en lijmresten heen, worden we opgeroepen om de moed erin te houden.’ Dat zette mij tot nadenken, want dit kun je toepassen op het leven van alledag, maar ook op ons geestelijk leven. Want ook in de navolging van Christus gaat lang niet alles van een leien dakje. Jij en ik kan kunnen vroeg of laat overvallen worden door moedeloosheid. 

Dat kan allerlei redenen hebben. Ik zou een hele lijst kunnen noemen waardoor jij en ik moedeloos kunnen worden. Dat kan betrekking hebben op het hele wereldgebeuren en op alles wat je om heen ziet gebeuren. Dat kan betrekking hebben op de afval, het verval in onze maatschappij maar ook in de kerken. Je kan moedeloos worden door dwaalleer die je op allerlei plaatsen hoort en die tot je komt. Je kan moedeloos worden door de verdeeldheid van christenen onderling. Zo kan ik heel dingen noemen.

Misschien word je wel moedeloos omdat je kinderen of kleinkinderen niet in de weg van de Heer gaan. Kortom: allerlei redenen die je moedeloos kunnen maken. En toch wil ik je meenemen naar de spreuk van dit wandtegeltje: ‘Houd er den moed in.’ Dat is niet zozeer een oproep van mij, maar in de Bijbel lezen we er ook over. Eén van degenen die daar diverse keren over heeft geschreven, is de apostel Paulus. 

Paulus schrijft in 2 Korinthe 4 vers 16a: ‘Wij verliezen de moed niet.’ Wat is de context waarin hij deze woorden schrijft? Paulus had in zijn leven te maken met een stuk lijden, wat het gevolg was van het belijden van de naam van Jezus. Het volgen van Jezus had gevolgen in zijn leven. Dat geldt ten diepste voor alle gelovigen wereldwijd, van alle tijden en plaatsen. 

We krijgen te maken met vervolging en verdrukking en in sommige delen van de wereld is dat al werkelijkheid. Maar ik geloof ook dat die verdrukking en die vervolging in ons land dichterbij is dan de meest mensen vermoeden. Er is namelijk steeds minder ruimte om de Bijbel één op één na te spreken. Denk bijvoorbeeld aan de principes rondom seksualiteit, de principes met betrekking tot bijbelse relaties. Je mag daar niet meer vrijuit over spreken, want dan moet je allemaal plaatsen in die cultuur en die tijd waarin de Bijbel geschreven is.

Helaas is dit gedachtegoed ook in sommige gemeenten binnengekomen. Ik geloof dat als wij trouw willen blijven aan Gods Woord en in de toewijding aan Hem, dat de navolging een prijs van ons gaat vragen. Daardoor kan je moedeloos worden. maar Paulus zegt dat we juist in die context onze moed niet moeten verliezen en dat we op Jezus moeten blijven zien. Blijf het smalle pad achter Hem aan volgen."

Bekijk in onderstaande aflevering van de serie Levenslicht de volledige bijdrage van Jacques Brunt terug.