Koppelaar citeert één van de kernverzen van zijn preek: het veertiende vers van Psalm 139: ‘Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben; wonderlijk zijn Uw werken, mijn ziel weet dat zeer goed.’ “Uit deze psalm blijkt dat Davids leven niet begon bij zijn geboorte, maar bij de conceptie. Zijn leven begon vanaf het moment dat moeder bevrucht was. Dit is een heel belangrijk argument tegen abortus. Vanaf het allereerste begin hebben we dezelfde identiteit als na de geboorte. Waarom negeren mensen compleet wat er gebeurt als de abortus plaatsvindt? Hoe een kind vernield wordt in de moederschoot? Abortusartsen zijn zo geïndoctrineerd door de tijdgeest dat ze het stemmetje vanuit hun binnenste negeren. En ik vrees dat sommigen zo verhard zijn dat ze dat stemmetje niet eens meer horen.

Als een het leven van de moeder in gevaar is, is er sprake van een andere situatie. Dan moet er voor het leven van moeder gekozen worden. Maar dan hebben we het over grote uitzonderingen. Als iemand stelt dat abortus geoorloofd is, wijs dan op Psalm 139. Daarin wordt duidelijk dat bij de vorming van één cel er al sprake is van de identiteit van de persoon die later geboren gaat worden.”

God schiep je nieren
De hersteld hervormde dominee citeert vers 13: ‘Want Ú hebt mijn nieren geschapen, mij in de schoot van mijn moeder geweven.’ “Al in de vierde week van de zwangerschap worden de nieren gevormd”, merkt hij op. “Die nieren bestaan uit een miljoen filtertjes die het bloed moeten zuiveren. Die kun je met het blote oog niet zien. Ontzagwekkend! De nieren zijn in de Bijbel de zetel van de emoties. Je diepste gevoelens staan in de Bijbel voor de nieren. Dat zijn de gevoelens die je zelfs met je beste vriend of vriendin, je man of vrouw en je vader of moeder niet kunt delen. De emoties zitten zo diep dat je zelf nauwelijks beseft wat er met je gebeurt. Leidt dit tot onzekerheid? Vlucht tot de Heere Jezus! Hij bezit je nieren en kent het diepste van je gevoelens.”