“Gebrokenheid is na de zondeval het deel van de mensheid geworden, ja zelfs van heel de schepping. Paulus schrijft erover in Romeinen 8 vers 22: ‘Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe.’ Ook als gelovigen leven we buiten het paradijs en kunnen we geconfronteerd worden met lijden naar onze geest, naar onze ziel en naar ons lichaam. Waar het mij in deze video om gaat, is dat je met regelmaat geluiden hoort dat een christen helemaal niet ziek hoeft te zijn en als een christen al ziek is, kan hij of zij genezing claimen. Genezing is volgens sommigen een door Jezus verworven recht. Uiteindelijk leren zij dat genezing in de verzoening is inbegrepen en dat je die genezing vandaag mag verwachten en kan ervaren", merkt Brunt op.

"Bijbelverzen die als onderbouwing voor deze visie worden gebruikt, zijn onder andere de bekende woorden uit Jesaja 53, en dan in het bijzonder vers vier en vijf: ‘Voorwaar, onze ziekte heeft Hij, de Heere Jezus, op Zich genomen. Ons leed heeft Hij gedragen. Wij hielden Hem echter voor een geplaagde, door God geslagen en verdrukt. Maar Hij, de Heere Jezus, is om onze overtredingen verwond en om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld. De staf die ons de vrede aanbrengt, die was op Hem en door Zijn striemen is voor ons genezing gekomen.’

Hoe luidt dan vervolgens de redenatie? De Heere Jezus heeft op het kruis niet alleen onze zonden maar ook onze ziekten gedragen. Omdat Christus dat gedaan heeft, hebben de gelovigen recht op genezing in het hier en nu. Wij hoeven een ziekte niet meer zelf te dragen, zo redeneert men. Om die genezing te ontvangen, hoeven we alleen maar in geloof te claimen, of op te eisen, waar wij in Christus Jezus recht op hebben. De grote vraag is natuurlijk of deze redenatie wel klopt. Is het Bijbels verantwoord om het zo te verkondigen en ook niet onbelangrijk: is het pastoraal verantwoord om het zo uit te leggen?

Waar gaat het nu precies over in Jesaja 53 vers 4 en 5? Het gaat in die verzen over de straf die door onze zonden op de Heere Jezus terecht is gekomen en de context van deze verzen is het geestelijk herstel door het verlossingswerk van Jezus Christus. Nu is het buitengewoon interessant dat Jezus Zelf Jesaja 53 vers 4 citeert in Mattheüs 8 vers 16 en 17. Hij is dan op bezoek bij de schoonmoeder van Petrus. Wat lezen we dan? ‘Toen het nu avond geworden was, brachten ze velen die door demonen bezeten waren, bij Hem, en Hij dreef de boze geesten met een enkel woord uit. Hij genas allen die er slecht aan toe waren, zodat vervuld werd wat gesproken was door de profeet Jesaja toen hij zei: ‘Hij heeft onze zwakheden op Zich genomen en onze ziekte heeft Hij gedragen.' 

Let op: de Heere Jezus heeft Jesaja 53 vers 4 dus niet aan het kruis vervuld, maar nog voor het kruis van Golgotha. Jezus heeft zeker de ziekten gedragen, maar dat gebeurde tijdens Zijn leven en niet zozeer tijdens Zijn dood aan het kruis. De troost hieruit is, is dat Jezus kan mee lijden, kan meevoelen in geval van ziekte. Hij is bij uitstek die medelijdende Hogepriester. Welke conclusie kunnen we hieruit trekken? Heel eenvoudig: Jesaja 53 vers 4 is geen garantie voor lichamelijke genezing in het hier en nu.”

Bekijk in onderstaande video de bijdrage van spreker Jacques Brunt terug. Benieuwd naar meer interessante video's uit de serie Levenslicht? Neem dan een kijkje op het kanaal van de spreker.