De Dode Zee is totaal ongeveer vijftig kilometer lang en maximaal vijftien kilometer breed. Op sommige plekken is de zee erg diep; op z’n diepst meer dan driehonderd meter.

Aan weerszijden van de zee liggen hoge bergen. De bergen aan de overkant liggen in Jordanië. Vroeger heette dat gebied Moab, het land waar bijvoorbeeld Ruth vandaan kwam.

De Dode Zee wordt vooral gevuld door rivieren en bronnen. Het meeste water wordt aangevoerd door de rivier de Jordaan.

Zoutgehalte
De Dode Zee is een erg bijzondere zee. Het is niet alleen de laagstgelegen zee, maar ook een van de weinige zeeën of meren ter wereld zonder vis of andere dieren. Er leven alleen enkele bacteriën. Vandaar ook de naam: Dode Zee.

Dat er geen vis in leeft, heeft natuurlijk een oorzaak. Het water van de Dode Zee is erg zout. Het zoutpercentage is hoger dan 30 procent. Dat betekent dat je, als je een bekertje vult met Dode Zee-water en het water zou laten verdampen, een derde van het bekertje vol zit met zout. Door het hoge zoutgehalte blijf je in de Dode Zee heel gemakkelijk drijven; ook als je niet kunt zwemmen.

Zwemmen in de Dode Zee is een leuk ervaring. Je moet alleen wel oppassen dat je geen water in je ogen krijgt. Dat prikt ontzettend. Ook moet je geen water opdrinken. Dat is heel gevaarlijk. Ons lichaam kan de hoge concentraties zouten en mineralen niet goed verwerken.

Bekijk de video van De Verkenners:

Zorgen
Veel mensen in Israël maken zich grote zorgen maken over de Dode Zee. De Dode Zee wordt gevuld door het water uit onder andere de Jordaan. Omdat veel water uit de Jordaan wordt gebruikt voor landbouw, is de toevoer naar de Dode Zee beperkt.

Ondertussen schijnt de zon in Israël veel. Daardoor verdampt er erg veel water. Het gevolg: de waterspiegel daalt snel. Sinds 1960 is de oppervlakte van de Dode Zee ongeveer een derde kleiner geworden.

Het is op veel plaatsen niet toegestaan om naar de Dode Zee toe te lopen. Op veel plaatsen kan de bodem namelijk zomaar inzakken. Dat noem je een zinkgat. Je begrijpt, dat is levensgevaarlijk.

Vissers
Wat zou je ervan denken als je iemand met een hengel langs de Dode Zee ziet staan? Omdat er geen vissen leven in de Dode Zee, zal die visser heel veel geduld moeten hebben. Om de Dode Zee tot leven te wekken is er veel zoet water nodig.

De Dode Zee lijkt op een leven zonder God. Het water ziet er prachtig uit; het glimt in de zon, maar ondertussen is het levenloos. Er zit geen vis in. In de omgeving van de Dode Zee lagen ook de zondige steden Sodom en Gomorra, een aangrijpende gedachte!

Maar, zelfs de Dode Zee kan tot leven komen. Het natuurpark Einot Tzukim ligt aan de oever van de Dode Zee. Hier bevinden zich enkele zoetwaterbronnen. Het wordt zichtbaar wat zoet water met het landschap doet. De Dode Zee komt als het ware tot leven. In de poelen zwemmen zelfs vissen.

Datzelfde kan gebeuren met een hart waar Gods Geest in werkt. Dat hart wordt levend!

De profeet Ezechiël gebruikt dat beeld ook in Ezechiël 47:1-12. Hij profeteert daar dat er vanuit de tempel in Jeruzalem een krachtige stroom zoet water richting de Dode Zee zal stromen. Dat water doet iets met het karakter van de Dode Zee: de Dode Zee komt tot leven. Er zullen vissen in gaan zwemmen; er zullen zelfs vissers aan de oever staan.

Deze informatie is afkomstig uit het informatieblad dat hoort bij deze video van De Verkenners. Klik hier voor meer informatie. De Verkenners is een gezamenlijk initiatief van Steunfonds Israël / Isaac da Costa, Stichting Steun Messiasbelijdende Joden en het Centrum voor Israëlstudies.