Op de diensten van de Mieraskerk (Krimpen aan den IJssel) en de Sionkerk (Urk) kwamen honderden mensen af. Bij beide kerken waren veel journalisten aanwezig om kerkgangers vragen te stellen. Deze waren daar niet van gediend. Verreweg de meeste kerkgangers liepen stilzwijgend door. Bij de Mieraskerk werd er echter een journalist van Omroep Rijnmond van achteren aangevallen en zijn buik getrapt door een kerkganger. Ook op Urk waren journalisten niet veilig. Een verslaggever van PowNed werd door plaatselijke jongeren geintimideerd en er werd geweld tegen hem gebruikt. Daarnaast reed een kerkganger met zijn auto op hem in. Beide geweldsincidenten leverden veel ophef op. 

Wereld valt mee, kerk valt tegen
Zondagavond reageerde CU-voorman Gert-Jan Segers via Twitter op de gebeurtenissen. Hij noemde het een droeve Palmzondag: “Met meer ‘kruisig hem’ dan ‘hosanna’. Ik had vandaag een tweet kunnen plaatsen over de aanslag op geloofsgenoten in Indonesië. Over de geslaagde intimidatie van Lale Gül die stopt met islamkritiek. Maar de ‘ja maar Krimpen en Urk dan!’ waren m’n deel geweest. De agressie van enkele kerkgangers in Krimpen en Urk is beschamend.”

Segers stelt vervolgens daar twee gedachten bij te hebben: “Allereerst is agressie de bittere oogst als je vrij consequent negatief spreekt en denkt over ‘de overheid’ en ‘de wereld’. En dat vraagt om bekering in denken en spreken. Juist als je gelooft in genade weet je dat christenen geen beter DNA hebben en dat niet-gelovigen tot de beste dingen in staat zijn. ‘De wereld valt mee en de kerk valt tegen’, zei Kuyper eens treffend. Dit uitgangspunt voorkomt een bittere antithese zoals we die vandaag zagen.”

“Dan m’n tweede gedachte”, vervolgt Segers. “Ik kan weinig intellectueel respect opbrengen voor mensen die in misdragingen van Gods grondpersoneel bewijs zien van de juistheid van hun eigen ongeloof. ‘Als ik dronken over een weg waggel, dan is die weg nog niet verkeerd’, zei Tolsjoj ooit. Terecht. We leven hier met steeds grotere verschillen die steeds vaker ontaarden in bittere tegenstellingen. Wat ons daarbij helpt? Liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Vruchten van de Geest die waait waarheen Hij wil. Punt.”

Burgerplicht en christenplicht
Kees van der Staaij, fractievoorzitter van de SGP, reageerde maandagmorgen op de incidenten. Op Facebook schrijft hij over deze stille week voorafgaand aan Pasen: “Ronduit triest was het, dat juist deze week begon met zoveel rumoer. In sommige plaatsen ontstonden nare confrontaties tussen kerkgangers en journalisten. Terecht is van de kant van kerk klip en klaar aangeven dat ergernis over de verstoring van zondagsrust en een opdringerige bejegening nooit een reden kan zijn voor onbesuisd optreden, laat staan voor geweld.”

Van der Staaij begint vervolgens over de gevangenneming van Jezus waarbij Petrus geweld gebruikte: “Christus Zelf wees bij zijn gevangenneming Petrus terecht toen hij met geweld voor Jezus meende op te moeten komen. Hoe onheus we ons ook bejegend voelen, het is niet alleen onze burgerplicht, maar ook onze christenplicht om van geweld en bedreiging af te zien.”

“Zowel de persvrijheid als de vrijheid van godsdienst zijn stevig in onze Grondwet verankerd”, vervolgt Van der Staaij. “Juist die vrijheden geven een beschermde ruimte om te doen waar niet iedereen bij staat te applaudisseren. Voor die kerkelijke vrijheid, ook in coronatijd, heeft de SGP zich in de afgelopen periode sterk gemaakt: dat er in een veelkleurig Nederland ruimte blijft om ook bij elkaar te komen voor de eredienst, met ruimhartige inachtneming van de voorzorgsmaatregelen als de afstandsregel van 1,5 meter.”

De SGP-voorman stelt echter ook dat vrijheid onlosmakelijk verbonden is met verantwoordelijkheid: “Die wettelijke vrijheid vraagt steeds om een zorgvuldige invulling. Ook nu in een tijd van weer oplopende besmettingen, blijft wijze terughoudendheid van de kant van kerken het devies. Het overgrote merendeel van de kerken kiest voor maatwerk zonder de randen op te zoeken. Dat is wijs. Waar er discussie is, is het zaak om in overleg met gemeentebestuur en de landelijke kerkbesturen een passende oplossing te vinden. Dat is urgent, ook voor een rustig en waardig verloop van Goede Vrijdag en de Paasdagen. Laten alle inspanningen daarop gericht zijn.”