“Ik geef toe dat ik veel heb gepreekt over de hoofden van mensen heen”, vertelt de evangelist. Hij legt desgevraagd nu meer nadruk op het horizontale aspect van het evangelie (dienstbaar zijn aan de ander en verbinding zoeken), terwijl hij voorheen een meer verticale boodschap (het reddingswerk van Jezus voor een verloren wereld) bracht. “Ik strooide met christelijke oneliners. Aan de ene kant heeft het heel veel goeds gebracht. Ondanks de door mij gehanteerde botte bijl zijn veel mensen tot Jezus gekomen. Maar ik kies nu minder voor het gestrekte been. Ik ben ruimdenkender geworden. Verbinding zoeken past mij beter. Jezus’ reddingswerk en verbinden zijn twee benen die tot hetzelfde lichaam behoren.”

Hoe breng je dit als christen ter sprake op de buurtbarbecue of op een familieverjaardag?
“Als je met iemand wil connecten, begint dat met luisteren, vragen stellen en iets van jezelf laten zien. Vaak lukt dat vanuit een kwetsbare houding beter. Aan mijn seculiere vrienden merk ik dat ze een hekel hebben aan christenen die de kantjes ervan aflopen; gelovigen met mooie praatjes, maar als het erop aankomt kun je niet op ze rekenen. In plaats daarvan zien ze liever een gelovige die om de ander geeft en zijn of haar huis open stelt. Kortom, iemand die is als Jezus. Te veel christenen zijn gefocust op geloof in Jezus als Persoon, maar zien over het hoofd hoe Hij zich opstelde naar zondaren of buitenstaanders.