Wilna maakte met John in het voorjaar van 2019 een reis naar de Balkan. Hij voelde zich prima maar had wel het gevoel dat er iets niet helemaal goed was met zijn maag. Alsof het eten niet meer weg wilde. Het duurde tot mei voordat hij zoveel klachten kreeg dat John wel naar de dokter moest. Zijn ijzergehalte bleek schrikwekkend laag en eten lukte eigenlijk helemaal niet meer. Naar aanleiding van medische onderzoeken kwam de uitslag als een mokerslag: een flinke tumor bij de uitgang van de maag in een vrij ver stadium. Positief was dat het wel behandelbaar was al zou hij twee derde deel van zijn maag kwijtraken. ‘We gaan voor algehele genezing’, zei de arts.

Vol goede moed ging John het behandelingstraject van chemo’s  en bestralingen in. In november 2019 werd John succesvol geopereerd. Er waren geen slechte cellen meer te vinden en John revalideerde in rap tempo. Wilna was dankbaar. En toch klonk er ergens op de achtergrond een stemmetje dat zei: ‘Wacht maar af, de klap komt nog.’ Deze gedachte heeft alles te maken met tegenslag die Wilna in het verleden moest verwerken. In 2014 verloor zij haar 28-jarige schoonzoon aan de gevolgen van kanker. Vier jaar later ontving ze een telefoontje van haar hoogzwangere dochter: een bacterie had het leven van haar baby in enkele uren verwoest.