Mijn vorige twee artikelen, waarin ik de conclusie trok dat wij als kerkelijk Nederland onze homoseksuele broeders en zusters tot zondebokken hebben gemaakt, hebben om het zachtjes uit te drukken heel wat losgemaakt. Een vraag, die geregeld terugkwam, was: “Mag je niet meer zeggen wat zonde is? Moet je alles dan maar goed praten?” Dit is een hele goede en belangrijke vraag. “Wat blijft er dan nog over van de heiligheid van God als we alle zonden gaan accepteren als normaal en erkend gedrag?” Sommige lezers trokken de conclusie dat we volgens Matthijs Vlaardingerbroek niet meer moeilijk mogen doen over zonden.