Moeten we leren leven met polarisatie of zouden we er juist alles aan moeten doen om dat te voorkomen?
“Principes botsen soms met een streven naar gerechtigheid, vrede en liefde. Ja, dat geldt ook voor christelijke principes. Je zou kunnen stellen dat bijvoorbeeld de Ark van Noach een polariserende werking had. Men was voor of tegen die ark. Als God niet de opdracht gaf om een ark te bouwen was er destijds mogelijk geen sprake geweest van polarisatie. En ook in het Nieuwe Testament is die scherpte duidelijk terug te vinden. Het evangelie is een confronterende boodschap en zet ons al snel in een wij-zij-positie.”

U stelt dat we wij-zij-denken niet uit de weg moeten gaan. Dat klinkt als genoegen nemen met polarisatie.
“Als je hier objectief naar kijkt is er altijd sprake van wij-zij-denken. In wetenschappelijk perspectief is polarisatie een neutrale term. Zo gezien kan polarisatie zowel vijandig als constructief zijn. En laten we de realiteit niet uit het oog verliezen. De één is hoogopgeleid en de ander is praktisch opgeleid. Er zijn oudere en jongere generaties. De één houdt vast aan bepaalde kerkelijke tradities en de ander hunkert naar vernieuwing. Die verschillen hoeven we niet uit te wissen. De uitdaging is een andere manier van denken, zodat we inzien dat God ons met een bedoeling verschillend heeft geschapen. Dit straalt iets uit van de heerlijkheid en veelkleurigheid van God.”