Als christen aansluiten bij protestbewegingen: kan dat?
In het dorp waar ik woon speelt het PFAS-schandaal rond Chemours een grote rol. In de aanpak daarvan steunen protesterende burgers en lobbyende politici op elkaar. De ChristenUniefractie van de Provinciale Staten regelt een hoorzitting en de protestgroep voert daar het woord. Ik word regelmatig uitgenodigd om dan ook maar met de protesten mee te doen. Tot nu toe heb ik dat afgehouden, omdat dit “minder bij mij past” en ik liever tijd geef aan lobby, moties en mondelinge vragen. Onlangs werd ik uitgenodigd om mee te lopen in de klimaatmars van afgelopen zondag; georganiseerd door Extinction Rebellion nota bene. Ook de 'Groene Kerken' faciliteerde dit, en zelfs de PKN riep haar leden daartoe op. En daarmee wordt heel helder geïllustreerd waarom je als christen heel voorzichtig moet zijn met protesten; voordat je het weet zit je in één kamp met discutabele mede-protestanten.
Om te beginnen een positiebepaling. Ik heb eerder op deze website een soortgelijk betoog gehouden over boerenprotesten. Daarbij stelde ik allereerst dat de tegenstelling tussen het boerenbedrijf aan de ene kant en de gezonde leefomgeving anderzijds onterecht is. Dit betoog wil ik beginnen met toegeven dat ik echt wel inzie in welk probleem het klimaat zich bevindt. Ik heb in verschillende landelijke dagbladen een betoog laten plaatsen dat juist christenen en conservatieven voorstander moeten zijn van verregaande matiging van de consumptiesamenleving. Daarbij heb ik benoemd hoe dit gunstig uitwerkt voor klimaat, samenleving, arbeidsmigratie en geopolitieke situatie.
Wil je verder lezen?
Als lid krijg je onbeperkt toegang tot cvandaag.nl
Praatmee