"Je schrijft: “Mijn ouders gaan scheiden”, reageert ouderling en docent N. J. Teerds. "Dat raakt je hard en dat brengt veel verdriet en verwarring mee, want je maakt dit heel bewust mee. Wat een nood! Daar komt nog bij: “Ik weet niet of God mij bekeert en of ik een roeping heb.” Of God je zal bekeren, is verborgen. Wel kun je weten dat de Heere jou roept: “Zoek Mij en leef!” Die oproep komt ook tot jou! Dan komt er nog iets bij: Je wordt uitgescholden. Dat moet echt stoppen...

Wat zou je doen als je plotseling hevige krampen in je buik zou hebben of als je een been zou breken? Het is dan heel logisch dat je dan naast het bidden om genezing ook naar de dokter gaat. Die moet helpen en soms opereren. Dan kan het probleem mogelijk worden opgelost. Het is goed dat jij je vragen en verdriet aan de Heere voorlegt, maar je hebt ook dringend anderen in je omgeving nodig aan wie je deze vragen en je verdriet voor kan leggen. Ik hoop dat er mensen in je omgeving zijn, die echt met je mee willen bidden en mee willen denken."

Als voorbeeld noemt hij een dominee, ouderling, mentor of vertrouwenspersoon op school die de jongen zouden kunnen helpen. Mijn advies is, stap naar iemand toe die je vertrouwt en vraag: "Mag ik u eens even spreken? Ik wil u wat vragen". Als je dan iemand mag vinden met wie je dit allemaal kunt bespreken, mag je dat ook al zien als een verhoring op je gebeden", aldus Teerds.

Heb ook jij last van zelfmoordgedachten, heb je hier vragen over of ken je iemand die hier last van heeft? Neem dan contact op met 113 Zelfmoordpreventie.