Op dat moment, bij het spoor, voelde het voor haar alsof er geen uitweg meer was. Jaren van onveiligheid, pijn en een diepgeworteld gevoel van afwijzing hadden haar op dat punt gebracht. “Ik dacht: dit is het. Het is het niet waard om zo door te gaan.” De wanhoop zat diep. “Ik heb een hele moeilijke jeugd gehad. Mijn vader had een alcoholprobleem, er was geweld, er was angst. Op een gegeven moment ging ik geloven dat mijn leven er niet toe deed.”