Theologen discussiëren al vele jaren over de vraag of pornogebruik binnen het huwelijk een reden voor echtscheiding is. Maar de vragen áchter die vraag worden maar zelden besproken. Mijn ervaring is dat iemand die deze vraag stelt waarschijnlijk niet op zoek is naar een theologisch of intellectueel antwoord. Waarschijnlijk is de vraag diep emotioneel geladen.

Wat zij werkelijk vraagt
Als bijvoorbeeld een bedrogen echtgenote deze vraag stelt, kan ze denken: “Zit ik voor altijd vast aan een man die niet de man blijkt te zijn met wie ik dacht getrouwd te zijn en die iedere dag opnieuw mijn hart breekt?” Misschien vraagt ze zich af: “Vindt God het goed dat mijn man mijn hart breekt en mij kapotmaakt?” Ze kan worstelen met de vraag: “Hoe kan het dat ík het slachtoffer ben en tegelijkertijd degene die de gevolgen van zijn daden moet dragen?”

Misschien vraagt ze zich ook af wie God is als Hij dit allemaal heeft toegelaten. En wat zegt dit over Gods bedoeling met het huwelijk als haar man zich op deze manier gedraagt?

Ze vraagt zich misschien ook af of ze een nieuwe gemeenschap moet zoeken. Een nieuwe kerk die haar niet veroordeelt. Niet omdat ze een man heeft die worstelt met een pornoverslaving en ook niet omdat ze geen andere uitweg meer ziet. Misschien gelooft ze niet dat haar gemeenschap of kerk er voor haar zal zijn tijdens deze pijnlijke reis.

Voor een bedrogen echtgenote kan een echtscheiding voelen als de enige mogelijkheid om te ontsnappen. Als die mogelijkheid van tafel wordt gehaald, ontstaan vaak gevoelens van paniek en strijdbaarheid. Ze kan zich opgesloten voelen. Als ze geen enkele andere mogelijkheid heeft, terwijl dit niet de man is met wie ze dacht getrouwd te zijn, wordt ze gedwongen voortdurend met pijn en angst te leven. Dat kan enorm overweldigend zijn.

Wat hij werkelijk vraagt
Maar hoe zit het met de man of, zoals in mijn geval, de verslaafde echtgenoot? De reden waarom de verslaafde partner meestal zo sterk bij deze vraag betrokken is, is dat hij waarschijnlijk nooit in deze worsteling terecht wilde komen.

Hij kan zich een versie van zichzelf voorstellen die losstaat van deze strijd. Hij verlangt er wanhopig naar dat zijn vrouw van díé versie van hem houdt. Tegelijkertijd hoopt hij dat zij naast hem komt staan en hem helpt in de strijd zelf. Hij kan denken: “Nu het eindelijk naar buiten is gekomen, kan ik eindelijk vooruitgang boeken. Eindelijk kan iemand mij werkelijk kennen. Eindelijk kan ik mij geliefd voelen.” Maar als er een behoorlijke kans bestaat dat zijn vrouw een echtscheiding aanvraagt, is er dan nog veel hoop?

Want verraad veroorzaakt enorme pijn. Er ontstaat ontzettend veel instabiliteit. De wens dat zijn vrouw een constante factor in hun huwelijk blijft, kan hem enorm helpen op zijn weg naar herstel.

Vanbinnen smeekt hij zijn vrouw waarschijnlijk om naast hem te komen staan tijdens deze reis. Niet om hem te beschamen, maar om hem te steunen. Hij worstelt hier al heel lang mee en wil niet blijven worstelen. Misschien denkt hij: “Wacht alsjeblieft op mij. Ik wil hier zelf ook niet mee worstelen. Ik haat deze versie van mezelf. Ik ben met jou getrouwd omdat ik van je houd. Wil je op mij wachten?”

De tegengestelde beweging
Het fascinerende is dat de man zich vaak juist meer op het huwelijk begint te richten wanneer hij zijn vrouw in enige mate als veilig ervaart. Ondertussen voelt de vrouw, die totaal gebroken is, waarschijnlijk juist de neiging om zich uit het huwelijk terug te trekken. Het brengt simpelweg zo veel pijn met zich mee.

De man kan er zelfs sterk op aandringen dat pornogebruik geen reden voor echtscheiding is. Zolang echtscheiding of uit elkaar gaan tot de mogelijkheden behoort, kan dat voor hem de hoop in de weg staan dat hij ooit weer een echte relatie met zijn vrouw zal hebben. Toch kan een man oprecht het goede willen en tegelijkertijd met een verslaving worstelen.

Beide partners verlangen naar veiligheid. Ze willen allebei vertrouwen. Ze willen allebei weten dat ze kunnen vertellen waar ze staan en waarmee ze worstelen. Ze willen gehoord worden zonder berispt te worden. Ze willen gehoord worden zonder dat hun gevoelens worden gebagatelliseerd.

Wat betekenen beide antwoorden in de praktijk?
Is pornogebruik binnen het huwelijk dan een reden voor echtscheiding? Laten we beide antwoorden eens doordenken. Als pornogebruik géén reden voor echtscheiding is, is de man naar mijn ervaring minder geneigd zijn herstel serieus te nemen. De vrouw zal waarschijnlijk in voortdurende pijn leven. Als pornogebruik daarentegen wél een reden voor echtscheiding is, wordt de man in feite gedwongen zijn herstel en het proces van het opnieuw opbouwen van vertrouwen serieus te nemen. Anders moet hij de gevolgen onder ogen zien.

Ik weet dat ik zelf pas serieus werk ging maken van mijn herstel en het opnieuw opbouwen van vertrouwen toen ik geloofde dat echtscheiding daadwerkelijk tot de mogelijkheden behoorde. Vanaf dat moment schakelde ik een versnelling hoger. Dankzij het geduld en de volharding van mijn vrouw zijn we nu waar we zijn.

Wat maakt een huwelijk werkelijk succesvol?
Bij een huwelijk denken we vaak dat een succesvol huwelijk vooral een huwelijk is dat heel veel jaren heeft geduurd. Hoe langer het duurt, hoe succesvoller het is. Maar ik zou willen stellen dat God er niet noodzakelijk op die manier naar kijkt. Het huwelijk is een beeld van het evangelie. Dat betekent zeker dat God wil dat Zijn trouw aan ons zichtbaar wordt in onze trouw aan onze huwelijkspartner. Maar dat is niet alles.

Ik ken genoeg huwelijken die meer dan vijftig jaar hebben geduurd, terwijl er nooit liefde of vreugde was. In die huwelijken was nooit iets zichtbaar van wie God is. Verheerlijkt zo'n huwelijk God werkelijk meer dan een huwelijk van vijf of tien jaar waarin beide partners diep aan elkaar en aan het evangelie toegewijd zijn? Ik denk het niet.

We zijn niet alleen geroepen om in ons huwelijk Gods trouw te weerspiegelen. We zijn geroepen om het hele evangelie te weerspiegelen.

God heeft het huwelijk bedoeld als een beeld van het evangelie en van de manier waarop Christus ons zoekt. Dat betekent dat wij als mannen geroepen zijn onze vrouwen te zoeken en ons voor hen op te offeren. Een huwelijk zou niet moeten draaien om de vraag wat het minimale is dat je voor de ander moet doen. De vraag zou juist moeten zijn hoeveel je kunt geven.

Ik spreek vaak mannen en vraag hun hoe hun relatie ervoor staat. Hoe vaak praten ze met elkaar? Hoe vaak eten ze samen? Hoe vaak genieten ze samen van het leven? Regelmatig wordt dan heel duidelijk dat ze weinig meer zijn dan huisgenoten. Dat is niet Gods bedoeling met het huwelijk. Dat is niet Gods hart voor het huwelijk en het weerspiegelt het evangelie niet.

Het huwelijk is ook bedoeld om dienend leiderschap zichtbaar te maken. Zoals God ons heeft gezocht, zo worden mannen geroepen hun huwelijkspartner te zoeken en leiding te geven. Absoluut niet op een overheersende manier. Dienend leiderschap betekent in de Bijbel dat je de ander kent en richting geeft op een manier die de ander ondersteunt, liefheeft, verzorgt en tot bloei laat komen. Dat is wat wij als mannen mogen doen.

Vergeving, herstel en ons verhaal
Terug naar de vraag of pornogebruik binnen het huwelijk een reden voor echtscheiding is. Aan beide kanten van die vraag staan goede theologen. De werkelijkheid is dat God een God van vergeving is. Er is en er zal vergeving zijn, zelfs als je de verkeerde beslissing neemt. Maar God is ook een God van herstel. En dat is ons verhaal.

Ik kwam op jonge leeftijd met porno in aanraking. Ik loog erover tegen mijn verloofde. We trouwden en tijdens ons huwelijk ontdekte mijn vrouw het. Ons huwelijk viel uit elkaar. Uiteindelijk kwamen we op de rand van een echtscheiding terecht voordat ik mijn probleem serieus begon te nemen. Daarna begon voor mij een reis van tien jaar. Niet alleen om vrij te komen van porno, maar tegelijkertijd ook om het vertrouwen van mijn vrouw opnieuw op te bouwen.

Door Gods genade en dankzij de voortdurende lankmoedigheid van mijn vrouw zijn we nu stapelverliefd. Nogmaals, we dachten dat we het geen jaar meer zouden volhouden. We wisten niet eens of we het nog een maand zouden redden. En nu zijn we tot over onze oren verliefd op elkaar. Dát is wat God kan doen.

Ik weet niet wat God voor jouw huwelijk in petto heeft. Ik hoop echt, echt, echt dat er ruimte is voor herstel. Want nogmaals, een huwelijk draait niet om een papieren certificaat. Het gaat erom lief te hebben zoals Christus liefhad. Het gaat om eenheid zoals Christus verlangt naar eenheid met Zijn volk. Het gaat om opoffering zoals Christus Zich voor ons heeft opgeofferd. Mannen, geef leiding door zelf het voorbeeld te geven en kijk wat er gebeurt.

Leren om een godvrezende echtgenoot te zijn
De verdrietige waarheid is dat de meerderheid van de mannen die ik spreek geen enkel goed voorbeeld kan noemen van een huwelijk dat ze bewonderen of zouden willen navolgen. Hoe hartverscheurend is dat? Is het dan vreemd dat we niet meer goede echtgenoten hebben?

En toch kun je alles leren wat nodig is om een goede, godvrezende echtgenoot te zijn. Dat is een van de redenen waarom ik de cursus Rebuilding Trust en het coachingprogramma Rebuilding Trust heb ontwikkeld. De werkelijkheid is namelijk dat ik geen idee had wat ik aan het doen was.

Ik wist niet dat vertrouwen niet vanzelf terugkomt zodra ik een bepaalde mate van herstel heb bereikt. Ik wist niet wat het betekende om opofferend lief te hebben. Ik wist niet hoe ik mijn vrouw moest dienen, hoe ik haar moest liefhebben op de manier waarop zij verlangde geliefd te worden of hoe ik goed met haar moest communiceren. Er zijn zo veel vaardigheden die nodig zijn om een godvrezende echtgenoot te zijn. Tegelijkertijd zijn we geroepen om geheiligd te worden.

We zijn geroepen om op deze gebieden te groeien. Zo bouwen we niet alleen aan een gezond en gelukkig huwelijk, maar laten we ook zien hoe een huwelijk eruitziet dat God eert.

Zo kunnen we laten zien wat het evangelie inhoudt. Niet alleen aan de wereld om ons heen, maar ook aan onze kinderen. Zo kunnen we de zondepatronen van slechte echtgenoten door de generaties heen doorbreken en in plaats daarvan het evangelie weerspiegelen. We kunnen eenheid, opoffering, liefde, zorg en passie weerspiegelen.

Mijn vrienden, er zijn zo veel mogelijkheden voor huwelijken om zo veel dieper te groeien.

Bovenstaand artikel verscheen onlangs op de site van Courage Reclaimed en is met toestemming overgenomen door Cvandaag.