Directe aanleiding voor het gesprek is Schullers boek Clothed with Power from on High. De titel verwijst naar Jezus' opdracht aan Zijn volgelingen om te wachten totdat zij worden "bekleed met kracht uit de hoogte". Volgens Schuller is de verandering bij de discipelen moeilijk te overschatten. "Pas nadat zij met de Heilige Geest en Gods kracht waren vervuld, gingen zij er vrijmoedig op uit. De kracht van de Geest doet iets met je. Hij drijft en leidt je."

Bang voor de gaven van de Geest
Schuller wil zijn boodschap nadrukkelijk laten klinken binnen de gereformeerde traditie waartoe hij zelf behoort. Hij is predikant binnen een Amerikaans kerkverband met Nederlandse gereformeerde wortels. Die kerk leert niet dat de gaven van de Geest zijn opgehouden, benadrukt hij, maar in de praktijk bestaat er wel veel terughoudendheid.

Schuller haalt een uitspraak aan van een gereformeerde predikant die hij ziet als een van zijn leermeesters: “De gereformeerde kerk gelooft in de gaven van de Geest. Ze maken ons alleen doodsbang en daarom gebruiken we ze nooit.” Die voorzichtigheid is volgens Schuller niet volledig onterecht. "We willen heel voorzichtig zijn met de bewering dat allerlei bizarre dingen die soms gebeuren van God zijn. We weten niet of die van God komen."

Toch mag voorzichtigheid niet veranderen in afstandelijkheid, zo betoogt hij. "Vanuit pastoraal oogpunt probeer ik te zeggen: deze gaven zijn er ook voor vandaag en we hebben de gaven van de Geest nodig. Maar meer nog dan de gaven hebben we de Heilige Geest Zelf nodig, de aanwezigheid van God."

Daarmee bedoelt Schuller geen uitsluitend verstandelijke overtuiging. "We hebben de aanwezigheid van de Heer op een werkelijke en tastbare manier nodig, niet op een theoretische manier. We moeten Gods aanwezigheid praktisch ervaren."

Roeien of zeilen
Schuller gebruikt een voorbeeld van Corrie ten Boom. Een lege handschoen kan niets, maar met een hand erin wel. "Dan zeg je: dat doet de handschoen niet, dat doet de hand in de handschoen. En dat klopt. In Johannes 15 lezen we: zonder Mij kun je niets doen. Maar met de Heer kun je veel doen."

Veel hedendaagse christenen leven volgens Schuller alsof zij zelf de hand zijn. Hij herkent dat ook uit zijn eigen leven. "Ik ben een groot deel van mijn leven als christen en voorganger bezig geweest in mijn eigen kracht. Ik zei wel dat ik het niet in mijn eigen kracht deed. Maar als ik het niet in mijn eigen kracht doe, waarom was ik dan zo moe?"

Het verschil tussen leven uit eigen kracht en leven door de Geest vergelijkt hij met roeien en zeilen. "Ik denk dat de meeste christenen roeien, maar God wil dat wij zeilen. Met roeien kom je ook vooruit, maar je steekt er de Stille Oceaan niet mee over. Dan kun je beter zeilen. Zeilen is nog altijd werk, zelfs hard werken, maar je kunt doorgaan zonder dat je kracht opraakt."

Zoon Cohen blijft vooruitgaan
Over zoon Cohen vertelt Schuller dat zijn ontwikkeling in vijf jaar sterk is veranderd. Hij zit in een klas voor kinderen met extra ondersteuningsbehoeften, maar kreeg onlangs een onderscheiding. Zijn leerkracht noemde hem een uitblinker. "Ik ben gewoon dankbaar voor wat God in zijn leven doet."

Cohen werd gediagnosticeerd met polymicrogyrie, een aandoening waarbij de ontwikkeling van het hersenweefsel is verstoord. Hannah benadrukt dat hun spreken over geloof en genezing daarom niet voortkomt uit een leven zonder ziekte of zorgen. "Mensen horen ons over genezing en geloof praten en denken: Hannah en Bobby, jullie begrijpen het niet. Maar wij zijn in ons eigen gezin met een ernstige beperking geconfronteerd. Ik begrijp het wél."

Zelf kampte Hannah met auto-immuunziekten, waarvan zij volledig genas. Ook bij Cohen zien de ouders volgens haar alleen maar vooruitgang. Artsen hielden er op enig moment rekening mee dat hij mogelijk een aandoening had waardoor hij steeds verder achteruit zou gaan en uiteindelijk zou overlijden. "Maar we hebben alleen maar verbetering gezien."

Tegelijk nemen Bobby en Hannah afstand van de gedachte dat uitblijvende genezing simpelweg aan een gebrek aan geloof ligt. "Als je hebt gebeden en niet onmiddellijk iets hebt zien gebeuren, willen we dat je weet dat wij niet de mensen zijn die zeggen: je hebt niet genoeg geloof", zegt Hannah. "Wij zeggen: we blijven samen met jou geloven, totdat we alles zien wat God in jouw leven wil doen. Voor jou, je kinderen en je kleinkinderen."

"Ga de Bijbel lezen"
Wat hoopt Schuller dat mensen na het lezen van zijn boek zullen doen? "Ik hoop dat mensen dit boek lezen en daarna stoppen met boeken lezen en de Bijbel gaan lezen." De Bijbel staat volgens hem vol beloften van God. Hij verlangt ernaar dat christenen zich volledig laten onderdompelen in de Heilige Geest. "Niet op een vreemde of gekke manier en er moet ook geen show van gemaakt worden." Dat onderdompelen moet volgens Schuller op een persoonlijke en krachtige manier waarin ook gebed een grote rol hoort te spelen. 

Bidden voor andere kerken
Hannah legt de nadruk op liefde. Christenen kunnen het oneens zijn over bepaalade zaken, maar dat is volgens haar geen reden om kwaad te spreken over andere kerken. "We zullen straks voor eeuwig één familie met hen zijn. Daarom moeten we goed over hen spreken, hen opbouwen en bemoedigen. De vijand brengt verdeeldheid; God verlangt naar eenheid."

In hun eigen gemeente komen gereformeerde en pinksterinvloeden bij elkaar. De gemeente gebruikt oude geloofsbelijdenissen, maar geeft ook ruimte aan de gaven van de Geest en door de Geest geleide aanbidding. "Dat heeft een prachtige, unieke combinatie opgeleverd die in onze omgeving voor opwekking zorgt", zegt Schuller.

Er gebeurde volgens hem iets bijzonders toen de gemeente bewust voor andere kerken begon te bidden. "We baden: Heer, zegen de andere kerken. Laat daar wonderen gebeuren, laat die kerken vol zitten en geef hun alles wat zij financieel nodig hebben. Op de zondag dat we daarmee begonnen, zagen we ook in onze eigen kerk dingen gebeuren."

Voor Bobby en Hannah begint geestelijk leiderschap daarom niet bij preken, organiseren of mensen bereiken, maar bij gebed en aanbidding. "Als je geen tijd hebt om te bidden, heb je ook geen tijd om te preken", zegt Schuller. "Anders raak je opgebrand."

Hannah herkent hetzelfde gevaar. "Je kunt zo druk zijn met dingen doen voor God, dat je geen tijd meer met God doorbrengt. Dan loopt alles alleen maar leeg."

Kijk hieronder het interview met Bobby en Hannah Schuller terug in Hour of Power: