In de achterliggende jaren is zo nu en dan het één en ander voorbijgekomen over de kleine gereformeerde kerkverbanden, veelal in het kader van fusies en scheuringen. De betreffende kerkpolitieke kwesties die bepalend in de besluitvorming bleken, zijn grotendeels besproken in de media en inmiddels wel bekend. Toch denk ik niet dat het even simpel is als ‘enkel’ kerkpolitiek waardoor bestuurlijke processen uit de hand kunnen lopen, en dat zeg ik als bestuurskundige. Dat wil ik uitlichten aan de hand van de NGK, GKv en CGK, aangezien elk van hen opvallende onderliggende mechanismes blootlegt.