Die houding bracht haar in conflict met haar omgeving. "Ik was boos, had veel ruzie thuis. Ik spijbelde, verzette me tegen de regels. Het was niet zo dat ik ging drinken of uitgaan, maar ik had een harde kant in me ontwikkeld."

Op zoek naar vrijheid
Na de Pabo koos Marije niet voor de veilige route. Ze wilde weg. "Ik voelde me opgesloten, vastzitten. Dus ik dacht: ik ga de wereld in. Na mijn studie juf zijn en dan een kat en appartement kopen? Dat zag ik echt niet zitten." Ze vertrok naar Australië, werkte in de sales en leefde het leven dat velen als ultieme vrijheid zien: reizen, geld verdienen, feesten, nieuwe mensen leren kennen. "Het leven lachte me toe. Elke dag uitgaan, alles was mogelijk. De wereld lag letterlijk aan mijn voeten. De mannen ook."

Toen haar visum afliep, verhuisde ze naar Nieuw-Zeeland. Maar ook daar vond ze geen rust. "Ik had alles: werk, vrienden, een goed leven. En toch werd ik weer onrustig. Dan dacht ik: op naar het volgende. Nieuw-Zeeland bevredigde me niet. Dus dan maar Canada, dacht ik." Maar net op het moment dat ze wilde vertrekken, brak de coronacrisis uit.

Onrust en leegte
"Ik vond het verschrikkelijk om terug te moeten naar Nederland. Ik zat vast, werd opgesloten. Die vrijheid die ik in het buitenland had, die was ik kwijt." De boosheid die ze als tiener voelde, stak opnieuw de kop op. "Ik wilde weten waarom. Waarom al die maatregelen? Waarom die angstcultuur? Het deed me denken aan vroeger, toen vragen stellen ook niet welkom waren."

Diep vanbinnen bleef ze zoeken. "Ik wilde de waarheid weten. Iets wat rust en voldoening zou geven. Maar ik vond het niet." In haar zoektocht belandde ze ongemerkt in de new age-beweging. "Ik dacht dat ik in het licht zat, maar ondertussen ging ik graven in de duisternis. Ik ging mijn trauma’s uit het verleden analyseren en dacht dat ik daardoor mezelf zou verlichten. Maar ik kwam steeds dieper vast te zitten."

Ze begon met yoga, meditatie, cacaoceremonies, affirmaties. "Het hield niet op. Een onbeperkt assortiment aan methodes. Alles was goed — zolang Jezus maar niet de waarheid was."

Geconfronteerd met het duister
Toch liet God haar niet los. "Mijn vriendinnen van de middelbare school waren voor mijn ziel aan het strijden", zegt Marije. "Zij zeiden steeds: ‘Alleen Jezus geeft verlichting, alleen daar vind je antwoorden.’ Maar ik wilde het niet horen. Ik dacht: ja hoor, weer zo’n wappie die ‘down’ gaat." Toch begonnen steeds meer bekenden zich te bekeren — online zag ze hoe mensen uit de new age-beweging zich keerden tot Jezus. "Dat begon me aan het denken te zetten. Wat als het echt waar is?"

Op 29 januari 2022 raakte ze betrokken bij een plantmedicijnritueel. "Ik kwam oog in oog te staan met het duister. Er zijn geen aardse woorden om te beschrijven hoe beangstigend dat was." Voor het eerst bad ze bewust tot God: "Als U bestaat, help me." En Hij antwoordde.

De weg naar Jezus
Twee weken later kreeg ze een stagiaire in haar klas — een christen. "Ze was daar terechtgekomen op een school waar ze niet eens heen wilde, maar ik geloof nu dat God haar daar had neergezet." Tijdens de lange lunchpauzes stelde Marije haar eindeloos veel vragen. "Ik heb haar het vuur na aan haar schenen gelegd, haar in een hoekje proberen te drijven. Maar ze hield haar rug recht."

Diezelfde vriendin die haar al eerder had gewezen op Jezus, raadde haar opnieuw een bijbelstudie aan: *De wapenrusting van God* van Priscilla Shirer. "Ik had het boek eerder teruggestuurd, maar nu bestelde ik het opnieuw. Elke dag zes weken lang heb ik het gedaan. En aan het einde van die zes weken wist ik: dit is de waarheid." Het boek legde geestelijke strijd bloot. "Ik dacht dat ik in het licht zat, maar kwam erachter dat ik in het duister leefde. Het boek opende mijn ogen." Daarna volgde ze een Alpha-cursus. "Dat gaf me de basis die ik nodig had. En vooral: een plek waar ik al mijn vragen kon stellen, zonder dwang. Dat was zó belangrijk voor me."

‘Alleen Jezus geeft rust’
Vandaag is Marije vol overtuiging christen. "Er is niks en niemand anders dan Jezus. Ik heb alles geprobeerd, maar alleen Jezus geeft rust." Terugkijken doet soms pijn. "Ik moet wel de rest van mijn leven de herinneringen aan mijn zondige leefstijl meedragen. En het doet pijn dat ik God zo verlaten heb. Maar ik weet nu: ik ben een kind van God."

Haar boodschap voor anderen is simpel, maar krachtig: "Ik heb mijn hele leven gehoord dat je bekeerd moet worden. Maar het werkwoord in de Bijbel is geloven. Jezus is de weg, de waarheid en het leven. Ik dacht dat ik in het licht leefde, maar ik zat in het duister. Pas toen ik me overgaf aan Jezus, vond ik echte vrede.”

Bekijk hieronder het interview met Marije terug in Hour of Power.