Lichamelijk contact is meer dan de seksuele daad
De plaats van het fysieke contact in de relatie is mede door de seksuele revolutie in de tweede helft van de vorige eeuw uit het verborgene gekomen en meer bespreekbaar geworden binnen de kerken. Er zijn diverse boeken over dit onderwerp geschreven en de stijl en inhoud ervan wijken fundamenteel af van de vroegere uitgaven. Waren die sterk gericht op de technische aspecten van de geslachtsdaad en op de waarschuwing vooral voor het huwelijk geen seks te hebben, tegenwoordig gaat het meer over de plaats van lichamelijkheid binnen relaties tussen mensen.
Lichamelijk contact is echter meer dan de seksuele daad, net zoals geest meer is dan alleen het beleven van het christelijke geloof. Het gaat om de volle inzet van jouw lichaam voor het welbevinden van je partner. In 1 Korintiërs 7:3,4 staat: ‘Een man moet zijn vrouw geven wat haar toekomt, evenals een vrouw haar man. Een vrouw heeft niet zelf de zeggenschap over haar lichaam, maar haar man; en ook een man heeft niet zelf de zeggenschap over zijn lichaam, maar zijn vrouw’ (NBV).
Ik vind in deze tekst precies wat ik bedoel met het lichamelijk er voor elkaar willen zijn. Ik lees hieruit dat ik niet bepaal wat ik met mijn lichaam voor mijn vrouw moet doen, maar dat zij daar zeggenschap over heeft. Ik heb in de loop van veertig jaar huwelijk wel gemerkt dat mijn lichamelijke behoeften veel anders liggen dan die van mijn vrouw. Net als veel mannen heb ik seksualiteit altijd belangrijk gevonden in ons huwelijk. Daarbij realiseerde ik me veel te laat dat dat verlangen sterk ik-gericht was. Hoewel ik volhield dat seksualiteit goed was voor ons gevoel van verbondenheid, wilde ik er maar nauwelijks aan dat intimiteit voor mijn echtgenote veel belangrijker was dan seksualiteit. Zij voelt zich vooral geliefd als ik mijn lichaam op een heel andere manier voor haar inzet.
Wil je verder lezen?
Als lid krijg je onbeperkt toegang tot cvandaag.nl
Praatmee