Jean-Luc Fahner (17) uit Oegstgeest, Marthe Heemskerk (17) uit Rijnsburg, Reinier de Koeijer (18) Waddinxveen en Tom van Straalen (18) uit Den Haag hebben elk hun eigen overwegingen om te kiezen voor een theologiestudie aan de christelijke gereformeerde Theologische Universiteit Apeldoorn (TUA). Maar één motief hebben ze gemeen: ze willen zich meer verdiepen in de gereformeerde traditie waarin ze zelf zijn grootgebracht.

Motieven
De drie jongens zijn lid van gemeenten in de Protestantse Kerk die verwant zijn aan de Gereformeerde Bond, Marthe is christelijk gereformeerd. "Ik ben opgegroeid in de vrijgemaakte kerk. We zijn als gezin christelijk gereformeerd geworden, omdat mijn ouders het niet eens waren met de koers van de kerk", vertelt ze.

Ze vinden het zelf ook wel bijzonder dat in totaal zeven klasgenoten kozen voor een studie aan de TUA. Tegelijk zorgde dat voor twijfel: kies ik hiervoor, omdat anderen het doen?

Tom: "Nadat ik naar een meeloopdag in Apeldoorn was geweest, vertelde ik dat aan mijn godsdienstdocent. Blijkbaar heeft hij het daar in de lerarenkamer over gehad, want vervolgens begon een andere leerkracht er vol vreugde over. Later ging ik mij afvragen: waarom wil ik dit? Wat zijn mijn motieven? Word ik beïnvloed door het enthousiasme van mensen om mij heen of is dit echt de weg die ik moet gaan?"

Eigen traditie
Het orthodoxe karakter van de TUA was voor hen alle vier een belangrijke reden om voor de TUA te kiezen. De Evangelische Theologische Faculteit (ETF) in het Belgische Leuven was ook een optie. De bachelor van de Protestantse Theologische Universiteit (PThU) in Groningen lag min of meer buiten hun blikveld.
Tom: "Ik ben ook op de open dag van de ETF geweest. De leer is vast prima, maar duidelijk breder georiënteerd. Het lijkt me goed om me eerst meer te verdiepen in mijn eigen traditie."

Marthe: "Het maakt uit waar je theologie gaat studeren, ook voor je eigen vorming. Ik wil niet gaan twijfelen aan de opstanding van Christus."
Jean-Luc: "Theologie is niet alleen een zaak van het hart, er is ook een geestelijke dimensie. Ik denk dat de TUA wat dat betreft een veilige omgeving is."
Reinier: "Ik heb overwogen om naar de open dag van de PThU te gaan, maar heb dat toch niet gedaan. Tijdens de meeloopdag sprak het geestelijke klimaat op de TUA mij direct aan."

Geen concreet beeld
De vier aankomende eerstejaarsstudenten theologie hebben nog geen concreet beeld van waar deze opleiding hen zal brengen. Geen van hen ervaart op dit moment een duidelijke roeping tot het ambt van predikant. Tom staat er het meest voor open. "Het trekt me wel aan om docent te worden. Maar het zou ook best kunnen dat ik predikant word. Dat is een optie. Of misschien evangelist, in Nederland."
Jean-Luc, die als kind dacht dat hij zendeling zou worden, formuleert zijn verlangen nu als ‘Christus prediken’. In welke vorm dat zal zijn, is voor hem niet helder. "Ik zie mezelf niet gelijk als predikant, eerder als evangelist, of als zendeling in Nederland. 
Er is zoveel mogelijk, ook online. Het belangrijkste voor mij is, denk ik, proberen met veel mensen contact te leggen en met hen te spreken."

Voor Marthe ligt het open waar haar studie haar zal brengen. "Ik denk dat ik ook nog wel wat wil doen met psychologie. Maar ik wil me graag eerst verdiepen in de traditie waar ik zelf uit kom, om het Evangelie beter te begrijpen en steviger in mijn schoenen te staan. Door mijn vakantiebaan kom ik veel met ouderen in contact. Dat vind ik interessant. Misschien is docent worden ook wel wat voor mij. Ik word in ieder geval vanwege mijn visie op vrouw en ambt geen predikant." Reinier, die als kind dacht dat hij dominee zou worden, ziet dat nu anders. "Ik neig nu meer naar een taak als zendeling. Ergens in het buitenland werken, dat trekt me wel. Maar ik sluit ook niet uit dat ik uiteindelijk toch predikant word."

Verder lezen? Word abonnee van De Waarheidsvriend! Maak gebruik van deze actie en lees De Waarheidsvriend vier maanden voor € 10,-!